รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง : กลอนสุภาษิต(กาพย์ยานี ๑๑)

                                                                            Google

รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง : กลอนสุภาษิต(กาพย์ยานี ๑๑)

๏      รู้หลบ ปรบเป็นปีก..............ถ้ารู้หลีก ปลีกเป็นหาง

โบราณ ท่านว่าวาง....................ถึงหนทาง ย่างชีวี

๏      ไม่ใช่ ให้ขี้ขลาด.................ประหวั่นหวาด ปราศวิถี

ไม่ใช่ จัญไรมี...........................ไร้ศีลสัตย์ ตระบัดคำ

๏      ไม่ใช่ ให้สอพลอ.................พะเน้าพะนอ ล่อหลอกขำ

ไม่ใช่ สาไถยทำ........................ทุจริต ผิดจรรยา

๏      ไม่ใช่ ให้กะล่อน..................ปอกปลิ้นปล้อน สำส่อนสา

ไม่ใช่ ไร้ปัญญา.........................เห็นแก่ตัว ชั่วชาติชาญ

๏       (แต่)ให้เรา เอาตัวรอด..........อยู่ตลอด ปลอดภัยผลาญ

(เพื่อ)ก่อกรรม ธรรมาทาน.............ถือศีลสัตย์ พัฒนา

๏      ชีพย่าง อย่างรอบคอบ............คลองธรรมชอบ นอบสิกขา

ตั้งตน บนสัมมา...........................อาชญา รู้ระวัง

๏      สอนว่า อย่าประมาท...............คือฉลาด ไคลพลาดพลั้ง

ตราบที่ ชีวียัง..............................ได้สรรค์สร้าง ทางจำเริญ

๏      หลบหลีก เป็นปีกหาง..............อย่าละวาง ทางสรรเสริญ

ชั่วช้า กล้าประเชิญ..........................มิระย่อ ท้อแท้เอย ฯ

๖ กรกฎาคม ๒๕๕๕