ฟ้ายัง ถูกบังได้ : กาพย์ยานี ๑๑

ฟ้ายัง ถูกบังได้ : กาพย์ยานี ๑๑

๏      คืนค่ำ ยามเดือนหงาย.............เดินเดียวดาย ในไพรสณฑ์

ริมชลา กระแสชล.........................แสนสงบ สบสบาย

๏      เดือนเย็น วันเพ็ญย่าง..............สุกสว่าง พร่างเฉิดฉาย

เมฆา มาเกลื่อนกราย.....................พรางดาวดับ ลับเลือนตา

๏      ฟ้ากว้าง โดนบังบด..................จนมืดหมด ทศทิศา

ฟ้าแลบ แปลบปลาบตา...................ระคนร้อง กึกก้องไกล

๏      ลมพัด สะบัดพฤกษ์..................คะนองคึก อึกทึกไข

ก่อนครา เมฆาไคล..........................ไร้หยาดฝน ยลราตรี

๏      ฟ้ายัง ถูกบังได้.........................โดยที่ไม่ คลายสุกสี

ไม่ต่าง ดั่งชีวี..................................มีปัญหา มาประดัง

๏      อย่าให้ ใจหมองหม่น..................ทุกข์ระทน จนสิ้นหวัง

อย่าท้อ ต่อพลัง...............................กรรมวิบาก กรายกรากกรม

๏      อดทน กุศลจิต...........................สร้างสรรค์คิด พินิจคม

โลกา อย่าปรารมภ์.............................ปัญหารก ปกติเป็น

๏      รู้ทำ แต่ความดี............................การใดที่ มีผลเข็ญ

หลีกเลี่ยง เพียงดั่งเพ็ญ.......................เร้นเมฆา กระจ่างเอย ฯ

๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๕