งามกาย-งามใจ : กลอนเจ็ด

ภาพจาก https://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

งามกาย-งามใจ : กลอนเจ็ด

๏    ลำดวน ปีนี้ ผลิ ดอกดก..............................เริ่มตก ราตรี มีกลิ่น(แรงจน)เหม็น

ค่อนดึก ค่อยคลาย หายลำเค็ญ......................กลิ่นเร้น ไร้ลับ ไกลกับกาล

๏    กายหนุ่ม กายสาว พราวเสน่ห์.....................ชวนชน สนเท่ห์ เร่รักสาน

ล่วงวัย กลางคน (เริ่ม)ผจญพาน.....................สังขาร ลาญสวย รวยโรยรา(รวย=งาม)

๏    หากแต่ ความดี จริยสัตย์............................ฝึกหัด ทัศไนย ให้รุดหน้า

ประเสริฐ เลิศล้ำ ตามเวลา.............................ตราบเท่า ศรัทธา ชีวาธีร์

๏    งามเพียง รูปกาย และใบหน้า......................แม้ว่า มนัส เมาบัดสี

ผู้คน รักใคร่ มักไม่มี.....................................เป็นที่ รังเกียจ เดียดทั่วไป

๏    รูปกาย ไม่งาม หากล้ำจิต...........................ความคิด พิทยา โสภาใส

(ย่อม)เป็นที่ หมายปอง ของใครๆ....................เกรียงไกร ยศศักดิ์ ภักดิพล

๏    คนเลอ รูปทรัพย์ อัประมาณ........................นำพา สาธารณ์ พานเภทผล

ไม่น้อย คอยขับ ความสัปดน...........................อกุศล มลทิน จินตนา

๏    ความรู้ คือทรัพย์ นับประเสริฐ.......................ล้ำเลิศ ประจัญ ปวงปัญหา

ความดี มีคุณ หนุนโลกา................................สุขสันติ์ หรรษา เจริญเรือง

๏    เพราะขาด ความคิด วินิจฉัย.........................ถ่อยกรรม ทำให้ ไม่รู้เรื่อง

เกิดมี ชีวิน เหมือนสิ้นเปลือง...........................เป็นเบื้อง ต้นผลาญ ศานติเอยฯ

๙ มีนาคม ๒๕๖๐