คนไม่ถูกอิจฉาไม่มีในโลก : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

ภาพจาก https://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

คนไม่ถูกอิจฉาไม่มีในโลก : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    .......................................มนุษย์ มนา

ไม่ถูก (ใคร)ริษยา...................หามี ในโลก

เมื่อใคร อิจฉา........................จงอย่า เศร้าโศก

ฤดี วิโยค..............................รกเร่า ร้อนทรวง

๏    .......................................เห็นใคร ได้ดี

แต่ตน ไม่มี............................(ก็)ตรองตริ อริล่วง

ดูถูก เหยียดหยาม...................ด้วยถ้อย ความลวง

เย้ยหยาบ จาบจ้วง...................ต่ำช้า ประจาน

๏    ........................................เขามี ความสุข

(ตน)ก็บัง เกิดทุกข์..................รนดิ้น สิ้นศานติ์

ตระหนัก ลักษณะ....................ริษยา อาการ

ชั่วช้า สามานย์.......................อันธพาล จัญไร

๏    ........................................รู้สึก ริษยา

ทำให้ อุรา.............................หมดความ ผ่องใส

ร้อนรุ่ม สุมจิต.........................วิปริต คิดไป

บาปกรรม ทำไกร....................จูงใจ ก่อเวร

๏    ........................................โทษของ (ความ)อิจฉา

ทำร้าย อัตตา..........................ฉลาด เล็งเห็น

คนมี ปัญญา...........................ครวญคลา ละเว้น(คลา=ไป)

จะได้ ไม่เป็น..........................เช่น อนา รยชน

๏    .........................................ถูกใคร อิจฉา

มิต้อง ถือสา............................สิพา ขัดสน

เชื่อกฎ แห่งกรรม.....................ธรรมมะ ประจญ

จะสุข กระมล..........................จวบจน นิรันดร์ฯ

๒ มีนาคม ๒๕๖๐