กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันจันทร์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ตุ๊กตาหน้ารถ : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

๏ สิ่งนี้ เรียกว่า....................ตุ๊กตา หน้ารถ

สีสัน สวยสด........................หมดจด สดใส

จากการ แต่งเติม...................เสริมงาม อำไพ

ปกปิด มิดให้........................ไม่เห็น มลทิน

๏ แสงไฟ สาดส่อง...............ผุดผ่อง ต้องตา

ดูเหมือน นางฟ้า....................สูงค่า น่าถวิล

ผละจาก ฟากฟ้า....................ลงมา เดินดิน

สุทโธ โศภิน..........................ประคิ่น วินชา

๏ เท่าที่ ตาเห็น.....................เป็นเพียง เปลือกนอก

อย่าโดน รูปหลอก...................หยอกหยัน ฝันหา

เธอย่ำ ทำเยี่ยง.......................เท่าเพียง ตุ๊กตา

ปราศสติ ปัญญา......................จริยธรรม์ อันใด

๏ ผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี....................ไม่มี สำนึก

สมอง ตรองตรึก.......................แต่คึก กิน-ใช้

หาสุข ใส่ตน............................โฉดฉล ล้นใจ

ก่อกรรม ทำไกร........................ไร้สา ระมี

๏ เกียจคร้าน การย์เห็น..............ชีพเช่น กาฝาก

คอยเกาะ กินจาก.......................ชีพอื่น ชื่นฉวี

จับจด หยิบโหย่ง.......................จรรโลง ฤดี

" ช่วยเลี้ยง ฉันที ".....................พาที กิริยา

๏ ชีวี มีค่า...............................แค่ตุ๊กตา หน้ารถ

เมื่อสี สวยหมด..........................ย่อมลด เสน่หา

ของเก่า ทิ้งไป...........................ของใหม่ ไขว่มา

ประดับ ประดา...........................หน้ารถ ต่อไป ฯ

๖ ตุลาคม ๒๕๕๗

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันจันทร์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ตุ๊กตาหน้ารถ : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น