กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันศุกร์ที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ธรรมรักษา : กาพย์ยานี๑๑

๏ ข้างแรม สิบห้าค่ำ..................ความมืดดำ ค้ำไพรสณฑ์

ราตรี แสนวิมล..........................เกื้อสุคนธ์ กลิ่นสัตตบรรณ(ต้นตีนเป็ด)

๏ หรีดหริ่ง เรไรเร่า...................สังคีตเท่า เสียงสวรรค์

จับเจต วิเศษจรร-......................โลงจิตมั่น มโหรี

๏ ราคะ เมื่อละคลาย.................เบาสบาย ไทวิถี

โทสะ ระงับมี............................ดวงฤดี นิรามัย(นิรามัย=เป็นสุข)

๏ โมหะ มิปรากฎ.....................จินดาจรด แจ้งสดใส

คุณธรรม คืออำไพ.....................แห่งจิตใจ วิสัยทัศน์

๏ ธรรมะ จะรักษา.....................ผู้สัทธา และปฏิบัติ

สอดคล้อง ครรลองวัตร...............สุขสวัส ดิวัฒนา

๏ ธรรมแล กระแสล่อง...............ชีวาป้อง พร่องปัญหา

สันติ์สู่ เอมอุรา..........................ทุกทิวา แลรัตติกาล

๏ มีได้ หากใจรัก......................หายากนัก หากหักหาญ

ทำดี ธรรมอภิบาล......................ทำสามานย์ มลานมลาย

๏ เงินซื้อ หรือจะสม ?................มิชื่นชม มักล่มสลาย

คู่ใจ ใช่คู่กาย............................รับไม่ได้ โดยใช้มือ

๏ ธรรมะ ต้องปฏิบัติ..................สุจริตสัตย์ มนัสซื่อ

จึงงาม ดั่งร่ำลือ.........................คือจรูญ คุณค่าเอย ฯ

๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๗

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันศุกร์ที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ธรรมรักษา : กาพย์ยานี๑๑

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น