กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันพฤหัสบดีที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2556

ดอกหญ้า : กาพย์สุรางคนางค์ ๓๒

๏ ดอกหญ้า สะอาง...............ท่ามกลาง สายฝน

นับมี นิรมล...........................ล้นความ สดใส

พิรุณ ภิรมย์...........................ลูบโฉม โลมไช

ลมพัด กวัดไกว.....................ให้ชื่น รื่นเริง

๏ ไร้คน สนครอง..................ปองหยอก ดอกหญ้า

ไร้สวย สะดุดตา.....................ควรล่า เถลิง

ไร้ใคร ใฝ่ถือ..........................ระบือ บันเทิง

ไร้คำ ร่ำเชิง...........................ชวนเชิด เชยชม

๏ ไม่เหมือน ดอกไม้...............ไฉไล ใคร่เด็ด

หอมหวน ล้วนเหตุ...................ดอมเสร็จ เด็ดสม

เหี่ยวฉับ อับเฉา......................เท่าสิ่ง โสมม

ถูกทิ้ง ระทม...........................จมกอง ธุลี

๏ ธำรง คุณค่า.......................ดอกหญ้า (ที่)ดีไว้

อย่าเหมือน ดอกไม้..................มลทิน สิ้นศรี

ตัดถ้อย ต้อยต่ำ.......................ล้ำค่า ธาตรี(ธาตรี=โลก)

ประหนึ่ง มณี...........................พงพี พิมล

๏ ไม่ต้อง ยุ่งยาก.....................ลำบาก รักษา

ได้ยล ดอกหญ้า.......................ท้าแดด-ลม-ฝน

เบ่งบาน เบิกพุ่ง........................มุ่งฟ้า นภดล

ปรากฏ อดทน...........................บนหิน-ดิน-ดอย

๏ ดินอยู่ ดอกหญ้า...................ดีกว่า โดนเด็ด

ดมทิ้ง สิ่งเศษ...........................ขยะ มูลฝอย

ดอกหญ้า บริสุทธิ์......................มิหยุด เลิศลอย

แพร่หลาย พรายพร้อย................อย่าถอย ท้อเอย ฯ

๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๖

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันพฤหัสบดีที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2556

ดอกหญ้า : กาพย์สุรางคนางค์ ๓๒

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น