ประเพณีเทศน์มหาชาติ : กลอนคติเตือนใจ

ประเพณีเทศน์มหาชาติ : กลอนคติเตือนใจ

๏    เพราะอะไร? พระจึง เลือกเทศนา.....................เวสสันดร มหา ชาติชาดก

ตั้งขึ้นเป็น ธรรมา เพื่อสาธก...............................หยิบย่องยก ทานศรัทธา บารมี

๏    เพราะหมายจะ กระตุ้น คนครุ่นคิด.....................ใคร่อุทิศ ให้ทาน ลาญตระหนี่

เสียสละ ทรัพย์สิน จนสิ้นพลี..............................เป็นสุดยอด ความดี ชีวีชน

๏    ปลูกฝังซึ่ง มายา ค่านิยม.................................ฟังจนจบ จักสม ภิรมย์ผล

ได้ขึ้นสวรรค์ ชั้นฟ้า พาผู้คน...............................ปรีดาล้น จน(ทำ)เป็น ประเพณี

๏    ทรัพย์เมามัน ทานให้ ไม่หวงแหน......................วัดทั่วแดน แม้นวัง ดังเศรษฐี

พระภิกษุ อยู่ดี และกินดี.....................................ผิวพรรณนวล อ้วนพี มั่งมีเงิน

๏    พระพุทธองค์ ทรงสอน ณ ตอนไหน?..................ช่างมารยา สาไถย ไร้ขวยเขิน

เทศน์มหา(ชาติ) พาให้ ผู้ใดเจริญ?.......................นักเทศน์เพลิน เงินรับ นับอนันต์

๏    ทุกเทศกาล วันหยุด วัดพุทธชอบ.......................จัดงานบุญ หนุนระบอบ พาณิชย์ผัน

แปลงหลักธรรม ตามกิเลส เจต อธรรม์...................เพียงหมายมั่น เงินมุ่ง สิ่งจูงจินต์

๏    ส่วนชาวบ้าน นั้นสัก แต่มักง่าย...........................เจียดเงินจ่าย ใคร่ประสงค์ จำนงสิน

ทรัพย์ร่ำรวย เงินทอง ครองชีวิน...........................สุขสมบูรณ์ มิสูญสิ้น ยิ่งภิญโญ

๏    มีคนขาย คนซื้อ บุญหรือนั่น?.............................งานสังสรรค์ สิ่งบันเทิง เริงสุโข

เพลงอึกทึก คึกโครม โหมมโน.............................แผดเสียงโก้ กลบเทศนา พระเวส(สันดร)เอยฯ

๑๓ เมษายน ๒๕๖๐

ชาดก มีทั้งหมด ๕๕๐ เรื่อง
บันทึกอยู่ในพระไตรปิฎก ขุททกนิกาย
ชาดก ภาค ๑ พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ เป็นภาคแรกของชาดก

แต่ในพระไตรปิฎกไม่มีเนื้อเรื่องเล่าไว้ มีแต่คำสุภาษิตและคำโต้ตอบกันในนิทาน 

รายละเอียด-เนื้อเรื่องมีเล่าไว้ในอรรถกถา คือหนังสือที่แต่งขึ้นอธิบายพระไตรปิฎก อีกต่อหนึ่ง

ถือกันว่า พระเวสสันดรชาดก เป็นชาติท้ายสุดบนโลกมนุษย์ 

ก่อนที่ท่านจะกลับมาเกิดบนโลกครั้งสุดท้ายและตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า