ภาพเวลา : กลอนเปล่า

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

ภาพเวลา : กลอนเปล่า

๏    หลังจากอาทิตย์เลือนลับตา

เวลาก็ล่วงสู่กาลรัชนี

ดวงประทีปเรืองรองสะท้อนท้องนที

ท่ามกลางความมืดมิด
ทุกสิ่งล้วนแต่น่าอิฏฐารมณ์

๏    เมฆฝน มวลสูง-ใหญ่ในฤดูหนาว

ค่อยๆถูกกระแสลมนำเข้ามา
อย่างอลังการสรรค์สร้างสม

สายฟ้าแลบ-คะนอง สว่างวาบ
ปรากฏแสงสีม่วงทาทาบเมฆา ล้วนตื่นตาประทับใจ

๏    คืนพรุ่งนี้ อาจจะไม่มีเมฆฝน

ไม่มีฟ้าแลบ-งามแยบยล ให้คอยค้นหา

วันพรุ่งนี้ อาจไม่มีเวลา

ที่จะมาชื่นชมภิรมย์ฤทัย

๏    ถ่ายภาพเก็บเอาไว้ดูภายหลัง

ทุกครั้งที่ระลึกถึงประสบการณ์อันน่าตราตรึงใจนี้

จับภาพชีพจรแห่งห้วงเวลานาที

วิจิตรศิลปกรรมจากธรรมชาติ ณ บัดนี้
ความทรงจำดีๆ อาจเป็นครั้งเดียวที่จะได้เห็น

๏    ออกไปสัมผัสกับบรรยากาศธรรมชาติแสนงดงาม

เพิ่มกำลังใจใหม่แก่ชีวี

เสมือนเป็นยาอายุวัฒนะอันทรงประสิทธิ์

ชุบดวงจิตที่อ่อนล้า เหี่ยวเฉา

ให้กลับมามีความเริงเร่า และเรี่ยวแรง

๏    ซึมซับความรู้สึกชวนดื่มด่ำอันแสนล้ำค่า

โดยที่เงินตราก็ไม่อาจจะสรรหามาให้ได้

แต่มีในธรรมชาติอย่างแพร่หลาย

ให้แลมอง ซ่านซึ้ง และตรึงใจ

พ้นความสามารถใดๆ
ที่ใครผู้ใคร่ครอบครอง
จะบังอาจเก็บงำเอาไว้เอง

๏    อย่ามัวจับเจ่าอยู่แต่ในบ้าน ในเมือง

ออกไปปลดเปลื้องความจำเจ

หันเหออกไปยังภายนอก
โลกธรรมชาติ มีหลายสิ่งหลายเรื่องจะบอกเล่า
อากาศสะอาด รูปลักษณ์แปลกใหม่ ในสถานที่แปลกตา 
แตกต่างจากวิถีชีวิตประจำวัน

๏    ก็แค่ของที่คนส่วนใหญ่ไม่ใยดี
แต่มีคุณสมบัติที่คนมากมายมองข้าม
ภาพสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ แสนงดงาม
จะช่วยนำทางกระบวนการความคิด
ให้เข้าใจชีวิต จิตใจ

อย่างถ่องแท้ ลึกซึ้ง เข้าถึงได้

โดยไม่ติดขัด คับข้อง หรืออับจนฯ

๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๙