ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันศุกร์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

คิดถึงบ้าน : กาพย์ยานี๑๑



คิดถึงบ้าน : กาพย์ยานี๑๑


๏    เติบวัย ใช้ชีวิต.......................สมดั่งจิต อิสระล้น
อัตตา โลกประจญ......................กระเสือกกระสน ยลยากมี

๏    พึ่งพา ใครได้บ้าง?..................คนรอบข้าง ต่างหลีกลี้
เล่ห์กล ฉลวิธี.............................วจีหลอก กลิ้งกลอกลวง

๏    อาหาร ร้านตามสั่ง...................รสชาติยัง ต้องทักท้วง
ทำได้ ไม่ถูกทรวง........................ตะขิดตะขวง กลืนเข้าไป

๏    ขาดรส ของความรัก.................ที่ยากนัก หาจากไหน?
ขาดคน คอยสนใจ........................ในชีวิต ชิดชื่นมาน

๏    (แต่)ทุกคน ต้องเติบใหญ่...........จึงจำใจ ออกจากบ้าน
เพื่อหา ประสบการณ์.....................มุ่งสืบสาน ชาญชีวิน

๏    ยืนได้ ด้วยลำแข้ง.....................งานการแกร่ง เก็บทรัพย์สิน
แข็งขัน มั่นคงจินต์.........................เพื่อโผผิน สู้โชคชะตา

๏    ทำให้ พ่อได้เห็น.......................แม่ได้เย็น ใจหนักหนา
พี่น้อง ต้องปรีดา............................เราพึ่งพา ตนได้เอง

๏    ทำให้ เขาภูมิใจ.........................ถึงแม้ไม่ ใช่คนเก่ง
แต่เรา ไม่กลัวเกรง..........................(กับการ)เอาตัวรอด ปลอดภัยเอยฯ

๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๙

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น