กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอาทิตย์ที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2559

จะเกิดมาทำไม?: กลอนคติสอนใจ

๏ พายุ ผ่านไป.........................คงไว้ เพียงความ ชื้นฉ่ำ

ดินนุ่ม อุ้มน้ำ.............................ก่อกำ เนิดเกิด พฤกษา

เมล็ดลอย ตามลม......................นกนิ ยมกิน คาบมา

พรมผืน พสุธา...........................เพิ่มพูน คุณค่า ชีวาลัย(ชีวาลัย=ชีวิต)

๏ คนภาค ภูมิจิต........................ยึดติด กับชาติ อัตตา

มากจน กระทั่งว่า........................สร้างเรื่อง มารยา สาไถย

ยกตน ข่มเขา.............................ถือเอา ตัวเอง เป็นใหญ่

เบียดเบียน ใครๆ.........................อย่างไร้ ละอาย ฤดี

๏ ทั้งที่ คอยแต่..........................เหลียวแล หาสุข ใส่ตน

ล้างผลาญ ดาลดล......................ทำลาย โลกจน ป่นปี้

เกินความ จำเป็น.........................เกินเกณฑ์ ดำรง ชีวี

สนอง ราคี..................................สนอง อัปรีย์ ค่านิยม

๏ ความเห็น แก่ตัว.......................ชักนำ ทำชั่ว ทุจริต

โฉดฉล หนคิด.............................ละโมบ โลภติด สะสม

เพื่อกู ของกู................................ได้เป็น อยู่อย่าง อุดม

ใครจะ ล่มจม...............................ช่างหัว มันชม ชื่นจินต์

๏ จะเกิดมา ทำไม?.......................ทำให้ ทุกสิ่ง เสื่อมทราม

ชีวี นิยาม....................................ขาดความ ประเสริฐ เพริศผิน

ไม่ทำ ประโยชน์...........................สร้างสาร พัดโทษ ทั้งสิ้น

ทำร้าย แผ่นดิน............................ทำร้าย ชีวิน พินท์พังฯ

๑๘ กันยายน ๒๕๕๙

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันอาทิตย์ที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2559

จะเกิดมาทำไม?: กลอนคติสอนใจ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น