คือวิถีชีวิต : กลอนแปด

คือวิถีชีวิต : กลอนแปด

๏    โพยมยล หม่นหมอง พร่องรุจี...................มวลเมฆี ปรี่ห่ม อุดมหาว(โพยม=ท้องฟ้า)

ทว่าไร้ ไม่มี พิรุณ;ราว....................................รอต้นข้าว ยาวยอด รอดชลธร

๏    สกุณา เสนาะ ฉอเลาะเสียง.........................แว่วไกลเกรียง เพียงเพลง บรรเลงสร

ท้องทุ่งนา ป่ากว้าง ดังอมร-.............................สถานพร พินิจ พิจารณา

๏    ความกันดาร ผ่านไป กลายอดีต....................ปานลิขิต ขีดลาก โดยฟากฟ้า

อำนาจกุม คลุมโลก โชคชะตา..........................ให้เป็นมา เป็นไป ในสัจการณ์

๏    สิ่งที่มี ที่เป็น เห็นปรากฎ.............................เป็นกำหนด บทร่าง แรงสังสาร

ตอบสนอง ผองกรรม ทำบันดาล.......................บรรจบศานติ์ ทุกข์เศร้า เคล้าฤดี

๏    (เมื่อ)เข้าใจพลอย ปล่อยวาง สิ่งบังเกิด..........หารู้สึก ตรึกเลิศ ประเสริฐศรี

ทรัพย์สมบัติ พัสถาน หลากลานมี......................แค่โลกีย์ มายา ค่านิยม

๏    มิปราโมทย์ (ต่อ)ยศ-ศักดิ์-รัก-สรรเสริญฯลฯ.....ไม่รู้สึก เพลิดเพลิน เผชิญสม

ความยินดี ปรีดา ธรรมารมณ์.............................ค่อยจางจม ล้มหาย ไร้สัญญา(ธรรมารมณ์=อารมณ์ที่เกิดทางใจ,สัญญา=ความจำ)

๏    ซึ้งสงบ สบศานติ์ มานสถิต...........................มองชีวิต ชิดเป็น เช่นวัสสา(วัสสะ=ฝน)

ในบางครั้ง ลางที ยากมีมา................................ในบางครา ถาโถม จมท่วมทัณฑ์

๏    มีประโยชน์ โทษเท่า เข้าใจคิด.......................คือวิถี ชีวิต วิจิตรผัน

ไม่ลบหลู่/บูชา น่าอัศจรรย์.................................ไม่ยึดมั่น ถือมั่น ชีวันเอย ฯ

๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๘