เพื่อนแท้-เพื่อนเที่ยว : กาพย์ยานี๑๑

เพื่อนแท้-เพื่อนเที่ยว : กาพย์ยานี๑๑

๏  ต้นไม้ ให้ร่มเงา......................ใบ-ผลเอา ปรุงอาหาร

ดอกสวย รวยสะคราญ..................ปลูกคู่ชาน เบิกบานชัย

๏    ต้นไม้ ไร้รื่นรมย์.......................รกเรื้อกรม กินไม่ได้

ดอกเหม็น กลิ่นเป็นภัย..................กำจัดไป อย่าให้เนา

๏    หัวใส ในทางชั่ว.......................เห็นแก่ตัว เอาเปรียบเขา

เจอคน ฉลฉ้อเชาว์........................เช่นนี้เข้า ก็ร้าวราน

๏    เพื่อนดี ควรมีไว้........................เพราะช่วยให้ หัวใจหาญ
เพื่อนชั่ว อย่าพัวพาน.....................เพราะสามานย์ แสนอันตราย

๏    คนดี ปิยมิตร............................ควรใกล้ชิด สนิทหมาย

ศีลธรรม ที่กำจาย..........................แผ่สยาย สบายอุรา

๏    คนชั่ว หัวคิดฉล........................มิห่างหน วนเวียนหา

อาเกียรณ์ เบียนบีฑา......................สร้างทุกขา ถาแก่เรา

๏    เพื่อนแท้ แล้ยากมี.....................เพราะโลกีย์ นี้อับเฉา

หลากล้น คนมัวเมา........................เอากิเลส เจตจำนง

๏    เพื่อนเที่ยว เหลียวเห็นทั่ว............มิรู้ชั่ว-ดีใหลหลง

ชวนเรา เข้ารกพง...........................จงสำนึก ตรึกตรองเทอญ ฯ

๕ พฤษภาคม ๒๕๕๘