ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2565

ติดใจโลกคือโชคร้าย : กลอนจรรโลงใจ



ติดใจโลกคือโชคร้าย : กลอนจรรโลงใจ

๏    พลันโลกา พ้นราตรี มีกลิ่น(หอม)กรุ่น....................รุ่งอรุณ พูนพอก หมอกสีขาว

หยาดน้ำค้าง กลางแสงทอง ส่องสกาว.................ดั่งหมู่ดาว เร้าเล่น เย็นสายลม


๏    แจ้วจำเรียง เสียงปักษี ดนตรีกล่อม.......................ดังแพร่พร้อม ล้อมป่า สวรรค์สม

(ชีวิต)สงบเย็น เป็นปัจเจก เอกอุดม......................เมื่อเหินห่าง สังคม วิกรมการ

 

๏    ความหลงใหล ติดใจโลก คือโชคร้าย....................การเวียนว่าย ตายเกิด เชิดสงสาร(วัฏ)

เสมือนต้อง คำสาป ตราบกาลนาน........................ให้พบพาน ทุกข์โศก โลกซานซม


๏    เลิกหลงใหล ในโลก เริ่มโชคดี..............................ไม่สุขี (กับการ)มีสังขาร เป็นขั้นปฐม

คือต้นทาง ความคิด อิฏฐารมณ์.............................พ้นทุกข์ทาง สั่งสม นิยมยอม


๏    (การ)มองเห็นภัย ในภพ-วัฏสงสาร..........................ส่งเสริมการ ขันแข็ง พลิกแพลงพร้อม

เมินโลกา ค่านิยม โสมมมอม.................................หทัยน้อม นับถือ โลกุตระ


๏    ช่วยให้การ ศึกษา อริยสัจ.......................................ไม่ติดขัด ตัดสินใจ ใคร่เสียสละ

ทิ้งทางโลก มุ่งทางธรรม นำชีวะ............................ไม่เสียดาย ไม่สะดุด หยุดพากเพียร

 

๏    บ่เกิดการ เรรวน เหหวนกลับ....................................อริยะรับ ปรับกมล อกุศลเหี้ยน

หยุดก่อทราม ทำดี ไร้ติเตียน.................................เลิกวนเวียน โลกีย์ อภิรมย์


๏    ความน้อมใจ ในปรมัต ถ(ะ)สัจจะ..............................เป็นตบะ ประเสริฐ เลอเลิศสม

คือโชคลาภ วาสนา สิทธาชม.................................(ส่วน)คนโง่งม คงไม่ เข้าใจเอยฯ(สิทธา=ฤษี)


๓๐ ตุลาคม ๒๕๖๕


พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๐ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๒ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต

อัฏฐานบาลี
[๑๕๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฐิ จะพึงยึดถือ สังขารไรๆ โดยความเป็นสภาพเที่ยงนั้น มิใช่ฐานะ มิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย แต่ข้อที่ปุถุชนจะพึงยึดถือสังขารอะไรๆ โดยความเป็นสภาพ เที่ยงนั้น เป็นฐานะที่จะมีได้ ฯ [๑๕๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฐิ จะพึงยึดถือ สังขารไรๆ โดยความเป็นสุขนั้น มิใช่ฐานะ มิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูกรภิกษุ- *ทั้งหลาย แต่ข้อที่ปุถุชนจะพึงยึดถือสังขารไรๆ โดยความเป็นสุขนั้น เป็นฐานะ ที่จะมีได้ ฯ [๑๕๕] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฐิ จะพึงยึดถือ ธรรมไรๆ โดยความเป็นตนนั้น มิใช่ฐานะ มิใช่โอกาสที่จะมีได้ ดูกรภิกษุ- *ทั้งหลาย แต่ข้อที่ปุถุชนจะพึงยึดถือธรรมไรๆ โดยความเป็นตนนั้น เป็นฐานะ ที่จะมีได้ ฯ
......ฯลฯ......

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น