จึงมีคนจน-คนรวย : กลอนคติสอนใจ

จึงมีคนจน-คนรวย : กลอนคติสอนใจ

๏    โลกใหญ่ ใบนี้............................มากมี ทรัพยา ปรากฏ

กิน-ใช้ ไม่หมด.............................แม้ลดทอน ก่อนเพิ่มกลับ

ดิน-น้ำ-อากาศ..............................ธรรมชาติ วัฒนา คณานับ

เกื้อกูล หนุนรับ.............................เลี้ยงสรรพ (พะ)ชีวา ประชากร

๏    จึงน่า สนใจ................................เหตุไฉน มีคน อดอยาก?

ตกระกำ ลำบาก............................ทุกข์ยาก จนตาย หลายสลอน

ลองดู หมู่ชน................................มากคน สุขสบาย ไม่อาทร

เริงร่า สโมสร................................สถาพร ธำรง ชีวิน

๏    ส่วนหนึ่ง เพราะคน.......................ดวงกระมล มีความ แตกต่าง

ดำเนิน(ชีวิต) เหินห่าง....................เส้นทาง ดี-ชั่ว ทั่วถวิล

ลางคน ด้นทำ...............................กุศลกรรม สัมมา อาจิณ

(แต่)บางคน รนดิ้น.........................กระสันหา ราคิน ภินท์พิลัย(ภินท์=แตก,พิลัย=ความย่อยยับ)

๏    คนเรา ถ้าขยัน.............................มุ่งมั่น งานทำ จำรัส

(ย่อม)อุดม โสมนัส.........................สมบัติ พัสถาน ลานหลั่งไหล

รู้จัก ควบคุม..................................สุขุม ชีพคร่ำ ดำเนินไคล

คุณธรรม นำใจ...............................จะไม่ อดอยาก ลำบากยล

๏    แต่ใคร เกียจคร้าน........................ทำงาน หนักไม่เอา เบาไม่สู้

คดคิด เป็นนิจอยู่............................นอกลู่ นอกทาง มล้างผล

อบายมุข คลุกคลี............................ก่อหนี้ ท่วมตัว หัวตนฯลฯ

ย่อมเลี้่ยง ไม่พ้น.............................ยากจน ท้นทุกข์ ทรมานฯ

๒๓ ตุลาคม ๒๕๖๑