ร้อนรัก : กลอนเจ็ด

ร้อนรัก : กลอนเจ็ด

๏    ธรรมชาติ ของคน ล้นลึกหลาก.................ใคร่อยาก รักปอง ร่ำร้องหา

ตามแต่ แดถวิล ดลจินดา............................ไม่พร่ำ นำพา หลักศีลธรรม

๏    กระแส กระสัน ผลักดันจิต........................ประดิษฐ์ ประดอย คอยโลภล้ำ

อารมณ์ อารักษ์ มิพักพรำ.............................ราคะ ล่าค้ำ ลุกลามไคล

๏    บรรลุ อุปธิ กามกิเลส...............................สาเหตุ ตัณหา รักคาไขว่

ไม่อิ่ม ไม่หนำ สำราญฤทัย............................ไม่สา แก่ใจ ไม่หยุดปลง

๏    บ่ สวา มิภักดิ์ หลักศาสนา.........................ย่อมไม่ เลิกรา ความประสงค์

รักมอง ลองใหม่ ไหลพะวง............................ลุ่มหลง สถิต ติดตรึงไตร(ไตร=ไกร)

๏    เมื่อมิ ยึดถือ ความซื่อสัตย์.........................ยืนหยัด ศรัทธา มโนศรัย(ศรัย=อาศัย)

ความรัก จักเห็น เช่นอะไร?............................ถ้าหาก ไม่ใช่ สาไถยทำ

๏    มานผอง ต้องมี จริยวัตร...............................ผูกมัด อัตตา อุราถัมภ์(ถัมภ์=หลัก)

เสมือนเกราะ เสาะกรอง ป้องกันกรรม...............มิถลา ถลำ ตามสันดาน

๏    รำลึก ศึกษา สุภาษิต...................................ปักจิต ปิดใจ ไกรแก่นสาร

ควบคุม กุมตรอง ความต้องการ.......................อย่าพาล อย่าไพร่ ให้บันเทิง

๏    คงรัก คงเป็น ประเด็นทุกข์.............................ความสุข คงไส ไร้เถลิง

ตราบเท่า ที่ใจ ยังป่ายเปิง..............................ระเริง ราคิน มลทินควานฯ

๒๓ เมษายน ๒๕๕๙