ด้อยพัฒนาเพราะผู้ใหญ่ใจเด็ก : กลอนหก

ด้อยพัฒนาเพราะผู้ใหญ่ใจเด็ก : กลอนหก

๏    เห็นร่างกาย เหมือนใหญ่โต............ทำอวดโอ้ พูดโอหัง

ฐานะดี มีสตังค์................................พละกำลัง ช่างแข็งแรง

๏    หลงตน(ว่า)รู้ เป็นผู้ใหญ่.................อายุวัย ไกรกำแหง

อวิชชา หาครางแคลง........................ค่านิยมแฝง เยาวชน

๏    ทำอะไร ตามใจเจต.......................ไม่หาเหตุ ไม่เห็นผล

คอยคิดแต่ เห็นแก่ตน.........................ผู้อื่นคน มิสนใจ

๏    มิซื่อสัตย์ สุจริต............................มักพลาดผิด พินิจฉัย

(เพราะ)อารมณ์เอา เข้าโหมให้.............จิตอ่อนไหว ไม่มั่นคง

๏    ถึงจะผ่าน การศึกษา.......................แต่ชีวา ช่างใหลหลง

ความคิดเขลา เมางวยงง......................งมงายส่ง ดิบ(เถื่อน)ดงดอย

๏    มิประสา ในมารยาท.......................พาทีพาท อุบาทว์ถ่อย

ชอบคิดเล็ก และคิดน้อย.......................พัฒนาด้อย มิปล่อยวาง

๏    ปราศจากความ รับผิดชอบ................มักลักลอบ ปัญหาสร้าง

ชอบละเล่น เป็นหนทาง.........................จึงอยู่อย่าง ร้างพฤทธี(พฤทธิ์=ความเจริญ)

๏    ความเป็นเด็ก ปัจเจกชน....................ร่วมส่งผล ชาติวิถี

ด้อยพัฒนา ล้นราคี...............................อยู่ทุกวี่ ทุกวันเอยฯ

๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙