ศีลธรรมและจิตสำนึก : กลอนคติเตือนใจ

ศีลธรรมและจิตสำนึก : กลอนคติเตือนใจ

๏    ล่วงตีห้า นภเริ่ม ประเดิมสว่าง........................วิหคต่าง พรั่งเพรียง เสียงประสาน

ลืมเรื่องทุกข์-สุขแล้ แต่เมื่อวาน........................มาเบิกบาน ปานสมใจ ในชีวิน

๏    ลมพัดแรง แฝงเร้น เห็นประจักษ์.....................มรสุม กลุ้มหนัก ไม่พักผิน

ฟ้าประชุม สุมแน่น แผ่นเมฆิน...........................ฝนหลั่งริน ดินด่ำ มินำพา

๏    เสมือนดั่ง ดวงใจ ในมนุษย์............................ผู้พ้นหลุด ทุจริต นึกอิดหนา

เมื่ออุระ ประเสริฐ เกิดปัญญา............................เห็นคุณค่า สุจริต ครองจิตใจ

๏    รำลึกล้น ผลลัพธ์ ประทับจิต...........................มิทุจริต คิดทำ ความสาไถย

ถึงถูกผล ประโยชน์ โฉดล่อใจ..........................ยังคงไม่ ทุจริต คิดสำคัญ

๏    ต่างกับคน ฉลชั่ว มัวเมาผิด............................ไม่สุจริต มิจฉา มนาสรรค์

ถึง(รับการ)ถ่ายทอด ความดี จริยธรรม์................ให้ทุกวัน มิผันแปร แส่ราคี

๏    จิตสำนึก ในกมล เป็นกลหลัก..........................ให้ประจักษ์ ปองเลิศ บรรเจิดศรี

(จิต)สำนึกพร้อม ย่อมเข้าใจ ในความดี................สำนึกไร้ จะไม่มี จริยา

๏    สำนึกดี มีได้ หากใฝ่ฝัก..................................ทั้งหมดมัก (อยู่)นอกหลักสูตร การศึกษา

ความมีจิต สำนึก จงตรึกตรา..............................มองข้ามใบ ปริญญา ฐานะคน

๏    เงินไม่อาจ พัฒนา ศีลธรรม.............................(เงิน)งบประมาณ มักถูกนำ มาค้ำ(เหตุ)ผล

เป็นปัจจัย สร้างศีลธรรม นำใจชน.......................แต่กลายกลับ สัปดน ฉลฉ้อเอยฯ

๑ กันยายน ๒๕๖๑