เวลาชีวิต : กลอนคติชีวิต

เวลาชีวิต : กลอนคติชีวิต

๏    อรุณรุ่ง แห่งวัยเยาว์..........................เด็กๆเฝ้า เพียรเรียนรู้

ทุกสิ่งอย่าง ต่างเป็นครู........................ชูชีวี มีวิชา

๏    ทำถูกบ้าง ผิดพลาดบ้าง....................ในระหว่าง ทางศึกษา

ความเสียหาย ต่อสายตา......................น้อยมูลค่า ไม่น่ากลัว

๏    ยามสาย ย่างวัยรุ่น............................เป็นวัยวุ่น วุ่นวายทั่ว

ต้องพัฒนา ตระเตรียมตัว......................สู่ผู้ใหญ่ วัยฉกรรจ์

๏    ถึงครา เวลาเที่ยง.............................รู้หลีกเลี่ยง และสร้างสรรค์

ผิด-ถูกต้อง ถ่องเท่าทัน........................แยกความฝัน จากความจริง

๏    วัยผู้ใหญ่ ใคร่วิริยะ...........................สร้างฐานะ สำคัญยิ่ง

ครอบครัวให้ ได้พึ่งพิง..........................ซึ่งเป็นสิ่่ง ต้องใส่ใจ

๏    ตอนบ่าย วัยอาวุโส...........................เป็นร่มโพ เป็นร่มไทร

เป็นผู้หลัก เป็นผู้ใหญ่...........................ให้ลูกหลาน กรานเคารพ

๏    เย็นย่ำ ยามสนธยา............................ใกล้เวลา พ้นพิภพ

ประสบการณ์ ผ่านประสบ.......................ทบทวนเห็น เป็นวิทยา(ทาน)

๏    เตรียมตัว สู่ความตาย.........................เตรียมเกิดใหม่ ภายภพหน้า

ควรสลด หมดเวลา...............................ดิ้นรนหา สะสมเอยฯ

๒๘ มิถุนายน ๒๕๖๑