คนดีมิประมาท : กลอนคติเตือนใจ

คนดีมิประมาท : กลอนคติเตือนใจ

๏    ดินนุ่ม อุ้มน้ำ ดื่มด่ำฝน...........................อิ่มจน ล้นหลาก จากทุ่งท้อง

ไหลลง ลำธาร ผ่านแควคลอง....................คะนอง สมุทร ณ สุดปลาย

๏    ต้นไม้ รายทาง ต่างดูดซับ.......................เก็บน้ำ สำหรับ ดับกระหาย

รากอุ้ม ชุ่มน้ำ ฉ่ำชื้นคาย...........................(เผื่อ)แผ่ดิน มิสิ้นสาย หน่ายสัมพันธ์

๏    (แต่)โลกนี้ มีคน คอยปล้นคร่า..................ทรัพยา ธรรมชาติ พินาศสรรค์

ทำลาย โลกา ประจำวัน............................แบ่งปัน ประโยชน์ โปรดตัวตน

๏    ความเห็น แก่ตัว คือหัวใจ........................ของคน ส่วนใหญ่ ผู้ไม่สน

คอยเบียด เบียนใคร ให้ขื่นกมล..................ทุกข์ทน เคืองเข็ญ มิเว้นวาง

๏    ถึงเป็น คนดี มีศีลสัตย์............................ปฏิบัติ ประพฤติ ยึดไม่สร่าง

ซึ่งกุ ศลธรรม นำหนทาง...........................ลดล้าง มลทิน พ้นจินดา

๏    ก็ยัง วางใจ มิได้ตลอด............................สิปลอด ปวงพาล สร้างปัญหา

ก็อย่า หลงใหล ในปุญญา.........................เพราะถ้า (มี)กรรมเก่า ตามเท่าทัน(หรือกรรมใหม่ ใครจะรู้?)

๏    คนดี ที่ประมาท อาจไม่รอด.....................วายวอด เพราะเวร(กรรม) เป็นวัฏฏ์ผัน

ความประมาท คือโทษ โปรดเท่าทัน............ย่ำยี ชีวัน บรรลัยกรอม

๏    เมื่อมี ชีวา อย่าประมาท..........................จึงจะ สามารถ ชาติถนอม

ป้องกัน ภยันตราย ให้พรักพร้อม.................สรรพสิ่ง แวดล้อม รักษาเทอญฯ

๒๓ มิถุนายน ๒๕๖๑