ศักดิ์ศรีความเป็นคน : กลอนเปล่า

ศักดิ์ศรีความเป็นคน : กลอนเปล่า

๏    มากกว่าแค่เป็น...วัตถุ
คือ การมีชีวิต อิสระ และเสรีภาพ

ฯลฯ

๏    มากกว่าแค่เป็น...สิ่งมีชีวิต

คือ การมีความรู้ความสามารถ มีเหตุผล ความรู้สึกนึกคิด

จิตสำนึกผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี และศีลธรรม

ฯลฯ

๏    คนจึงต่างจากพืช สัตว์และวัตถุ

หากแต่ในบางคนก็ดู

ไม่ต่างจากวัตถุ พืชหรือสัตว์

ขาดความรู้ความสามารถ

ขาดจิตสำนึกผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี

ไม่มีศีลธรรม

ไร้มโนธรรม

๏    หลายคนถูกปฏิบัติ

เช่นพืช สัตว์หรือวัตถุ

ถูกซื้อขาย แลกเปลี่ยน

มีราคาค่าตัว

มีเจ้าของ(คนละส่วนกับผู้ปกครอง)

เป็นสิ่งของที่ถูกกระทำตามใจ

โดยคนอื่นใดที่กุมชะตาชีวิต

๏    หลายคน

ยอมตนเยี่ยงพืช สัตว์หรือวัตถุ

ขายตัวเอง

เพ่งเพียงผลประโยชน์ที่ได้

ภายใต้การสูญสิ้น

จิตวิญญาณการเป็นคน

๏    สุขใจในสิ่งของ

ที่อยู่ในความครอบครองของตน

แต่ย่อยยับอับจน

ในความเป็นคนที่ไร้ศักดิ์ศรี

๏    คนมีความรู้ความสามารถ

แต่ไม่อาจใช้ให้ถูกต้อง

ตามครรลองของความดี

ถูกชักใย ถูกใครบงการ

ถูกบัญชามากกว่าเป็นภาระหน้าที่

เท่ากับไม่เหลือ

ไม่มีศักดิ์ศรีความเป็นคน

๏    คนคิดอะไรมักง่าย

ย่อมไม่ฉลาด

คนทำอะไรมักง่าย

ย่อมไร้ความสามารถ

คนไม่มีวิจารณญาณ

ย่อมบั่นทอนโอกาส

ประสิทธิ์ประสาธน์สติปัญญา(ประสิทธิ์,ประสาธน์=ทำให้สำเร็จ)

๏    กระจกที่แตกร้าว
ยังสามารถสะท้อนแสงทองของเช้าวันใหม่
แต่หัวใจที่แตกร้าว
จะสะท้อนแค่ความโศกเศร้าและมืดมน

๏    ฝันร้าย
ทำให้ใครหวาดผวาแค่ชั่วข้ามคืน
แต่ประสบการณ์ชีวีที่เลวร้าย
จะตามหลอกหลอนคนไปจนวันตาย

๏    ไม่มีศักดิ์ศรีความเป็นคน

ไม่ต่างกับ

การเป็นคนไม่มีคุณค่า

มีลมหายใจ แต่ไร้วิญญาณ์

มีเวลา ถ้าไม่มีอิสระ(ภาพ)

ก็ขาดสาระของความเป็นคนฯ

๑๑ มิถุนายน ๒๕๖๑