กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันศุกร์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2560

คนประเสริฐ : กลอนเจ็ด

๏ เสียงลม พายุ พัดหมู่ไม้.......................ฟังคล้าย ไร้ความ ลำเค็ญขืน

ฝนโปรย ปรายพร่ำ ยามค่ำคืน..................ชุ่มชื่น พิสุทธิ์ ดุษฎี

๏ กลิ่นอาย สายฝน ดลศานติ....................เมื่อมิ ประสงค์ หลงวิถี

ก้าวข้าม อำนาจ บาศโลกีย์......................ไม่มี ตัณหา มาผลักดัน

๏ ธรรมชาติ นาฏกรรม นำนิโรธ..................ประโยชน์ โปรดเย็น เป็นสุขสันติ์(นิโรธ=ไม่มีรส)

ความสงบ ระงับ ดับโลกธรรม์...................ชีวัน พลันอิ่ม ปริ่มเปรมใจ

๏ อนิจจัง พรั่งพรม บรมเกศ.......................รู้เหตุ รู้ผล กลเงื่อนไข

ความมี ความเร้น แลเป็นไป.....................เกิดใน โลกธาตุ สัจธรรม

๏ ความไม่ ยึดมั่น ไม่ถือมั่น.......................อัตตา มมังการ มานเลิศล้ำ

สุจริต คิดให้ ใคร่กระทำ..........................ทุจริต ผิดกล้ำ มิจำนน

๏ มิห่วง อาลัย ในชะตา............................ชีวา อนาคต ปรากฏผล

เมื่อเข้า ใจกฎ แห่งกรรมกล.....................ชั่ว-ดี มิพ้น ตนก่อเวร

๏ สัจจา ประจักษ์ เป็นหลักฐาน..................ความอยาก ทะยาน ทัณฑ์โทษเห็น

อนัตตา สลด หมดมี-เป็น........................ย่อมเร้น ระงับ ดับดิ้นรน

๏ กิเลส ตัณหา ตกตะกอน........................ไถ่ถอน ร้อนเศร้า เร่าโศกสน

สิริ พิสัย พรายกระมล.............................ของคน ล้นเลิศ ประเสริฐเอยฯ(พราย=แวววาว)

๒๙ กันยายน ๒๕๖๐

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันศุกร์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2560

คนประเสริฐ : กลอนเจ็ด

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น