กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอังคารที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555

หวังใดในโลก : กลอนคติเตือนใจ

Flickr

หวังใดในโลก : กลอนคติเตือนใจ

(ฉันทลักษณ์ที่ผมคิดประดิษฐ์ขึ้นเอง)

๏ มีความ หวังใด...................หมายใน โลกา อนาคต

สัจจา ปรากฎ...........................บริบท หดหู่ สู่เห็น

๏ ศีลธรรม เสื่อมสูญ...............อาดูร ระกำ ลำเค็ญ

ทุจริต คิดเข็น...........................ปราดเป็น ป่าเถื่อน เกลื่อนทิศ

๏ เภทภัย ธรรมชาติ................อากาศ ปัถวี วิปริต

ชลธี มีพิษ...............................วิกฤติ แล้ง-ท่วม ร่วมโถม

๏ ขยะ ขยาย.........................ทำลาย ดินซ้ำ น้ำโทรม

ถางป่า ถาโรม...........................จู่โจม ต้นทำ ลำธาร

๏ เกิดภัย พิบัติ.......................สารพัด โลกพือ สื่อสาร

ทุกข์ท้น ทรมาน.........................ไม่นาน พาลซึม ลืมเลือน

๏ หาสุข ใส่ตัว........................ไร้หัว คิดพิ นิจเหมือน

ค่าต่ำ คำเตือน............................กลบเกลื่อน ด้วยการ บันเทิง

๏ ลุ่มหลง พนัน.......................เล่นกัน ปานบ้า ร่าเหลิง

ยาเสพ ติดเซิง.............................ระเริง ไม่คิด พิษภัย

๏ สถาบัน ครอบครัว...................มืดมัว คลอนแคลน แร้นไข

วางใจ ไม่ได้................................ตัวใคร ตัวมัน พันธ์พึง

๏ เห็นแก่ ปัจจุบัน......................สามัญ ตรองตรึก นึกถึง

อัตตา คะนึง.................................รัดรึง ดวงจิต สนิทใจ

๏ เฝ้าแต่ ฝากหวัง......................ด้วยพลัง ความดี คลี่ไข

ปะภพ ประไพ...............................พ้นไป จากโลก วิโมกข์เอย ฯ

๑๐ เมษายน ๒๕๕๕

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันอังคารที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555

หวังใดในโลก : กลอนคติเตือนใจ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น