กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอังคารที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2558

สรรสร้างสร้างสรรค์ : กลอนเจ็ด

๏ ใบไม้ หลายหล่น บนใบหญ้า...............อำลา ก้านกิ่ง ทิ้งทอดหาย

พฤกษชาติ บัดนี้ (ดู)มิต่างตาย.................โดดเดี่ยว เดียวดาย ไร้ภิรมย์

๏ หลังฝน ปรนเปรอ เลอชุ่มฉ่ำ................ดื่มด่ำ อำมฤต พิสิฐสม(พิสิฐ=วิเศษ)

กิ่งไม้ รายรุม ตา(ใบ)ปุ่มปม......................อุดม ใบผลิ ลลิตา(ลลิต=น่าเอ็นดู,สวยงาม)

๏ ความคิด สร้างสรรค์ บันดาลสุข.............ช่วยปลุก เร้าใจ ให้เริงร่า

ความคิด แปลกใหม่ ไขอิสรา....................คิดดี ปรีดา สถาพร

๏ เปิดใจ ไปกับ สรรพสิ่ง........................เป็นจริง/จินตนา อดิศร

ประหนึ่ง ขอบหล้า ฟ้าอมร........................ที่....สุด หยุดหย่อน กำจรจล

๏ หัวใจ ไม่มี ที่สิ้นสุด.............................อย่าหยุด รุดย่าง สร้างกุศล

แม้โลก ไม่เปลี่ยน หมุนเวียนวน.................ผู้คน อัตคัด แคลนสัตยา

๏ ติดทราม ตามเขลา ลำเนาแหล่ง............ไม่แบ่ง แยกมี สิเน่หา

เท่ากับ หยาบใจ ไร้ปัญญา........................ไม่อาจ พัฒนา ชีวานนท์

๏ สรรสร้าง อย่างใคร่ ไร้ขอบเขต..............วิเศษ ศรัทธา ละโฉดฉล

หาใช่ ให้กลับ หวนสัปดน.........................มืดมน วนคิด วิปริตเป็น

๏ สร้างสรรค์ จากการ เลือกสรรสร้าง.........สว่าง ทางทิศ วิจิตรเห็น

ใสสด งดงาม เพียรบำเพ็ญ......................เฉกเช่น ใบไม้ ผลิใหม่เอย ฯ

๓ มีนาคม ๒๕๕๘

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันอังคารที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2558

สรรสร้างสร้างสรรค์ : กลอนเจ็ด

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น