กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอังคารที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

เสบียงบุญ : กลอนคติเตือนใจ

๏ ดูทีท่า จะหมดหนาว เข้าหน้าร้อน..............สายลมอ่อน พัดเย็น มิเห็นแห้ง

เลิกควานหา ผ้าห่ม ประทมแปลง..................สัญญาณแล้ง แฝงไว้ ให้กังวล

๏ ดอกมะม่วง พวงพาน เริ่มบานเบ่ง..............ลั่นทมไร้ ใบเคว้ง คอยเร่งฝน

หากทว่า เมฆาไคล ในนภดล........................ความร้อนวน เริ่มท้นถา ทั่วธานี

๏ ชั่วประเดี๋ยว เดียวก็พ้น ผจญหนาว.............อากาศอ้าว อบอวล ชวนหลบลี้

แดดแผดเผา เร่าร้อน ทอนกายี.....................แทบไม่มี เรี่ยวแรง สู้แสงทน

๏ ประเดี๋ยวประด๋าว เข้าสู่ ฤดูร้อน.................สัจจ์สะท้อน เวลา รุดหน้าล้น

อย่ามัวหลง ระเริง บันเทิงชนม์......................ความเป็นคน คงได้ อยู่ไม่นาน

๏ หากไม่ตุน บุญไว้ ใช้(เป็น)เสบียง..............สะสมเพียง บาปให้ ใจเหิมหาญ

เกิดชาติหน้า อย่าหวัง (เป็น)ดั่งต้องการ..........ไป(เกิด)เป็นสัตว์ เดรัจฉาน/ โลกันตร์ไกล

๏ สุขที่ได้ จากการ สรรค์เวรกรรม.................(คือ)สิ่งชักนำ ทุกข์ผล หนทางให้

ทรัพย์ที่คด โกงมา อย่าดีใจ..........................ต้องตามใช้ หลายเท่า เร่าทวี

๏ การทำดี มิได้ ไร้สาระ..............................คือพาหนะ พาสู่ อุกฤษฏ์ศรี

กุศลกรรม นำไปหา สุขาวดี...........................อเวจี ลี้หลบ ประสบชัย

๏ หลังความตาย ใครว่า จะสูญสิ้น.................การได้ยิน คำเตือน เหมือนแสงไสว

ส่องมรรคา สวัสดี นิรภัย...............................จงตั้งจิต สุจริตไป ไม่ปล่อยเอย ฯ

๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗

2 ความคิดเห็น:

Unknown31 กรกฎาคม 2562 เวลา 16:30
เนื้อหาของกลอนดีค่ะ สามารถผสม ธรรมชาติกับธรรมะแล้วออกมาในแนวสาระธรรม ขออนุญาตนำไปเผยแผ่ประกอบในรายการของธรรมะค่ะ ขอบคุณค่ะ
ตอบลบ
คำตอบ

เพิ่มความคิดเห็น