รุ่นสู่รุ่น : กลอนคติสอนใจ

รุ่นสู่รุ่น : กลอนคติสอนใจ

๏    ภาสกร อ่อนแรง แสงจำรัส.................ไม่แจ่มชัด เพราะหมอก พรางพอกหนา

รุ่งอรุณ อร่ามมี รุจิรา.............................ที่พร่างพร่า เพียงเพรา ขาวผ่องพรรณ

๏    ป่าลับเร้น เป็นเงา เซื่องเซาสบ...........หมอกตลบ อบไอ ทั่วไพรสัณฑ์

ทัศนีย์ ธรรมชาติ ช่างอัศจรรย์.................เป็นรางวัล ปันสุข ปลุกชีวี

๏    กิ่งก้านที่ เกิดก่อน อยู่ซ้อนต่ำ.............(กิ่ง)อ่อนจรุง สูงล้ำ ตามวิถี

แจ้งธรรมา อานิสงค์ พงไพรมี.................ชักชวนชี้ พิเคราะห์ เพาะปัญญา

๏    คนรุ่นใหม่ ให้พัฒนา กว่ารุ่นเก่า...........มิเชือนแช (เพราะ)แค่เทียมเท่า=ไม่ก้าวหน้า

คนรุ่นเก่า เขาคิด-สร้าง อย่างไรมา...........ต้องตั้งตา ต่อยอด ถ่ายทอดไป

๏    องค์ความรู้ สู่สาน หมั่นศึกษา..............จริยา จิตจรัส ดัดนิสัย

ศีลธรรม สัมมา ศรัทธาไท.......................จงใส่ใจ ให้มี ดีกว่าเดิม

๏    มรดก ตกทอด อย่ามอดไหม้...............ของมีค่า อย่าขาย ใช้จ่ายเหิม

เกียรติศักดิ์ รักษา กล้าต่อเติม.................คุณความดี ทวีเพิ่ม เสริมอำไพ

๏    อย่าได้หยุด อุตส่าห์ สุดสามารถ..........ธีรชาติ ทัศนา อดิศัย

อย่ากลัวความ ลำบาก (จง)ภาคภูมิใจ...........จึงจักไม่ เสียที ที่เกิด-เป็น

๏    ทำให้คน รุ่นเก่า เขายอมรับ.................กับคุณสมบัติ พัฒนา โสภาเห็น

ให้คนรุ่น ต่อไป ได้บำเพ็ญ......................ทำประโยชน์ โดดเด่น อย่างเช่นเรา ฯ

๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗