ธรรมะเป็นเพื่อนคู่ใจ : กลอนจรรโลงใจ
๏ (มี)ธรรมะ
เป็นเพื่อน คู่ใจ....................................ก็คล้าย ได้ที่ ปรึกษา
ซึ่งเปี่ยม
สติ ปัญญา....................................วุฒิ ภาวะ สะคราญ
๏ สำนึก
ตรึกตรอง คลองธรรม................................ที่จำ ไว้แม่น
แก่นสาร
ถูกต้อง
คล่องกรรม ชำนาญ..........................หลักการ เลือกเฟ้น เจนใจ
๏ (มี)ธรรมะ
เป็นปิ ยะมิตร.....................................ชีวิต กิจวัตร นิรัติศัย
(เท่ากับ)ได้ที่ พึ่งพา หฤทัย..........................แม้ใน (ยาม)ประชิด วิกฤตการณ์
๏ ติดตาม ธรรมไป
ทุกที่.......................................ปกป้อง
ฤดี พิศาล
ช่ำชอง
(คัด)กรองธรรม สิสำราญ...................ทุกกาล สถานที่ ปรีชา
๏ ผู้ใคร่
ในธรรม อำมฤต.......................................ชีวิต
พิชญ์ชาติ วาสนา(พิชญ์=นักปราชญ์)
(จะ)รู้ซึ้ง ถึงกฎ กติกา..................................ธรรมชาติ สัจจา
อาบัน(อาบัน=ถึง,ลุ)
๏ ธรรมะ ประสงค์
มีไว้..........................................จะต้อง เลื่อมใส มิ(ใช่)ใฝ่ฝัน
ศึกษา
เล่าเรียน เพียรจรรย์............................มิดื้อ ถือรั้น พาลจินต์
๏ คล้อยตาม ธรรมะ
ปฏิบัติ....................................ทอนตัด อัตตา ถวิล
ดำเนิน วิถี ชีวิน...........................................ประคิ่น
ศีลธรรม อำไพ(ประคิ่น=บรรจง)
๏ ตราบเท่า
ที่มี มนุษย์.........................................หลักพุท ธ(ะ)ธรรม ส่ำใส
สิคง
ยั่งยืน วันคืนไคล...................................ถูกต้อง ขัดข้องไร้ นิรันดรฯ
๑๖ ตุลาคม ๒๕๖๒
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น