รีบปลูกป่า จะได้ไม่ต้องเสียใจ : กลอนคติเตือนใจ
๏ มิต้อง
แปลกใจ...............................สาเหตุ อันใด จึงเกิดขึ้น?
เมฆา
ดำทะมึน............................บึกบึน วางมาด แต่ปราศฝน
ลมพัด
กระโชก...........................พงไพร ส่ายโยก อลวน
สักครู่
สู่พ้น................................เงียบจน แว่วฟัง แสนวังเวง
๏ มิพรั่น
หวั่นไหว...............................แม้ว่า อะไร ในชีวิต
ถูกชะตา
ลิขิต.............................(เกิด)วิกฤต (ตะ)การณ์ พานข่มเหง
หากเรา
เข้าใจ............................สุข-ทุกข์ ที่ได้ เพราะทำเอง
ป่วยการ
เครียดเคร่ง.....................เพ่งโทษ สิ่งอื่น แค่(ช่วยให้)ชื่นใจ
๏ เสมือนมี
เมฆหนา.............................แต่ทว่า ป่าไร้ ไม่ชื้นเย็น
ร้อนเร่า
ผ่าวเห็น..........................เมฆมิอาจ กลั่นเป็น หยดน้ำได้
ย่อมไม่
มีฝน...............................รินหล่น ลงมา รื่นหทัย
คงแค่
เหงื่อไคล..........................(และความ)กังวลใจ ในเขื่อน เลือนร้างชล
๏ เราทำ
อะไร.....................................เอาไว้ ย่อมทวน หวนคืนกลับ
ป่าเหี้ยน
เตียนดับ.........................(เพราะ)คนสรรพ ทำลาย ไพร่โฉดฉล
เดี๋ยวแล้ง
เดี๋ยวท่วม......................ทุกข์อ่วม อุรา กรอมประจญ
เป็นเหตุ
เป็นผล...........................ที่คน ทุกคน โดนทั่วกัน
๏ มิต้อง
เสียใจ....................................แต่ต้อง กลับใจ ไม่ทำผิด
เปลี่ยนแปลง
ความคิด...................ชีวิต จึงจะ ประสบสันติ์
(หาก)ไม่ทำ
อะไร.........................จะมา เสียใจ ทำไมกัน?
ปลูกป่า
เท่านั้น.............................รีบทำ ให้ทัน ก่อนบรรลัยเทอญฯ
๑๖ กรกฎาคม ๒๕๖๒
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น