ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันพุธที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2561

เคารพธรรม : กลอนคติธรรม


เคารพธรรม : กลอนคติธรรม

๏    ธรรมะ คือความดี..............................คือวิถี ที่ถูกต้อง
คือหลัก กุศลครรลอง..........................(คือ)สิ่งสอดคล้อง ซ้องสัจจา

๏    แม้แต่ พระพุท ธเจ้า..........................ยังเข้า ตั้งความ ปรารถนา
ถือหลัก เคารพ ศรัทธา........................ประจำ ธรรมา มิเปลี่ยนแปลง

๏    เราจง ตั้งใจ มุ่งมั่น............................พิทักษ์ หลักธรรม์ ขันแข็ง
ปฏิบัติ ศรัทธ์ตาม สำแดง.....................มิให้ เหือดแห้ง (จาก)หัวใจ

๏    เพียรเพาะ ก่อกรรม สัมมา...................อย่าเอา อัตตา เป็นใหญ่
กวดขัน จรรยา ประไพ.........................มีสำ นึกไว้ ตลอดกาล

๏    อย่าเหมือน นกแก้ว นกขุนทอง............เที่ยวท่อง ธรรมะ สนุกสนาน
แต่มิ เข้าใจ ในหลักการ........................แก่นสาร สาระ สมประดี

๏    ธรรมะ มากคุณ จรูญค่า......................ช่วยให้ ชีวา ประเสริฐศรี
สงบ พบสุข ทุกข์ไม่มี...........................แม้มี(ทุกข์) ก็ผ่านได้ ง่ายดาย

๏    จงเอา ธรรมเป็น ที่พึ่ง........................คำนึง ถึงอยู่ อย่ารู้หาย
ชีวะ จะสะดวก สบาย............................ภยัน ตราย มิกรายกวน

๏    ผู้นำ ธรรมเนา เคารพ.........................ลาภ-ยศ-สรรเสริญสบ เสสรวล
ชีวะ จะเจริญ (ขอ)เชิญชวน...................ทบทวน ธรรมะ คารวะเทอญฯ

๕ ธันวาคม ๒๕๖๑

*สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคแรกตรัสรู้ ประทับอยู่ที่ต้นอชปาลนิโครธ
แถบฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา เขตอุรุเวลาประเทศ ฯ
  ครั้งนั้น ความปริวิตกแห่งพระหฤทัยบังเกิดแก่พระผู้มีพระภาคผู้เสด็จเข้าที่ลับ
ทรงพักผ่อนอยู่อย่างนี้ว่า บุคคลผู้ไม่มีที่เคารพ ไม่มีที่ยำเกรง ย่อมอยู่เป็นทุกข์...
...อย่ากระนั้นเลย เราควรสักการะเคารพธรรมที่เราตรัสรู้นั้นแหละ แล้วอาศัยอยู่ ฯ
...ครั้นแล้ว สหัมบดีพรหมกระทำผ้าห่มเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง ประนมอัญชลี
ไปทางพระผู้มีพระภาค...ครั้นแล้วได้กล่าวนิคมคาถาอีกว่า
                          พระสัมพุทธเจ้าทั้งหลายเหล่าใดที่ล่วงไปแล้วก็ดี พระพุทธเจ้า
                          ทั้งหลายเหล่าใดที่ยังไม่มีมาก็ดี และพระสัมพุทธเจ้าพระองค์
                          ใดในบัดนี้ผู้ยังความโศกของชนเป็นอันมากให้เสื่อมหายก็ดี
                          พระพุทธเจ้าเหล่านั้นทุกพระองค์ ทรงเคารพพระสัทธรรม
                          อยู่แล้ว ยังอยู่ และจักอยู่ต่อไป ข้อนี้เป็นธรรมดาของ
                          พระพุทธเจ้าทั้งหลาย เพราะเหตุนั้นแหละ กุลบุตรผู้รักตน
                          หวังความเป็นผู้ใหญ่ เมื่อระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้า
                          ทั้งหลาย พึงเคารพพระสัทธรรม ฯ
จาก <http://www.84000.org/tipitaka/read/v.php?B=15&A=4483&Z=4534>

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น