ฝึกตน : กลอนหก

ฝึกตน : กลอนหก

๏    คนเรา ถ้าขาด ความรู้.........................มักจะ ถูกผู้ โฉดฉล

ลวงหลอก กลอกหู กุ(เรื่อง)จน...............หลงกล ท้นทุกข์ ทรมาน

๏    (คน)เชื่อง่าย ไม่ พิ จารณา..................ศึกษา ภาษิต คิดอ่าน

ย่อมจะ โดนคน มนมาร..........................ล่อหลง บงการ พานภัย

๏    ยิ่งใคร ใจคุด ทุจริต(ด้วย)....................เห็นผิด เป็นชอบ(มิจฉาทิฐิ) ลอบไฉน

บำเพ็ญ(ตน )เป็นพาล จัญไร...................ยิ่งหลง ไหลได้ ง่ายดี

๏    นรา ถ้าล้ำ ความรู้...............................เพียรสู้ ศึกษ์สัจ พัฒน์ศรี(ศรี=ความเจริญ)

เห็นใคร ลวงล่า ท่าที.............................ก็มี ความรู้ เท่าทัน

๏    โดยเฉพาะ เจาะจง ปลงจิต...................สุจริต เข้มงวด กวดขัน

ซื่อตรง ทรงสัตย์ อัศจรรย์.......................ใครกัน (อาจ)ดาลดล ฉลพราง

๏    (ใจ)สุขุม รอบคอบ ชอบธรรม................ภาษิต พิศกรรม ส่ำสร้าง

หนักแน่น แก่นสาร ชาญทาง...................(จะถูกใคร)บิดเบือน เลือนราง บางเบา

๏    บัณฑิต (ย่อม)คิดตรึก ฝึกตน.................(ให้)เป็นคน ก้าวข้าม ทราม-เขลา

ไม่ชอบ รักชั่ว มัวเมา..............................ไม่เอา แต่เล่น เต้นรำ(หมายถึง ทำสิ่งไร้สาระ)

๏    สมอง ต้องล้ำ ความรู้...........................จิตใส(สะอาด) ใจสู้ อุปถัมภ์

จึงจะ สุขี มิระกำ....................................ดำเนิน ในโลก สกปรกเอยฯ

๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๑