อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ : กลอนคติสอนใจ

อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ หมายถึง

พิมเสนเป็นของหายาก มีมูลค่าสูงกว่าเกลือมาก
การเอาไปแลกกันในราคาเดียวกันย่อมขาดทุน
ความหมายคือ
คนดีไม่สมควรลดตัวลงไปต่อล้อต่อเถียงทะเลาะวิวาทกับคนชั่ว ต่ำทราม
ผลได้จะไม่คุ้มเสีย ไม่คู่ควรกัน

อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ : กลอนคติสอนใจ

๏    อันพฤติกรรม ธรรมดา ประสาสัตว์......................ย่อมประหวัด สัญชาตญาณ ชาญโฉดฉล

เปี่ยมกิเลส ตัณหา แน่นกระมล...........................ทุรดล ทุจริต จิตสามานย์(ทุรดล=ทุร+ดล)

๏    ปราศจากซึ่ง ศีลธรรม นำชีวิต...........................เห็นแก่ตัว หัวคิด แหนพิษฐาน

บ่รู้จัก จรรยา อัชฌาจาร.....................................สารพัดอยาก ดักดาน พาลวิธี

๏    ชอบเอาเปรียบ เหยียบย่ำ ทำผู้อื่น......................ให้ขมขื่น กำสรด หมดสุขี

มักก่อความ รำคาญ ราญราวี..............................สร้างบัดสี วิปริต ผิดครรลอง

๏    (จึงควร)ไม่คบหา สมาคม สมธรรมะ....................วิสาสะ ละได้ ไร้เศร้าหมอง

อยู่ให้ห่าง อย่าวางใจ ไกลเกี่ยวดอง....................ความคับข้อง ป้องกัน ได้ทันใด

๏    (เผชิญคนพาล)อย่าแสดง ความอ่อนแอ ให้แลเห็น.....ปัญญาเป็น อาวุธ สุดไสว

อย่าโกรธเคือง-เกรงกลัว มั่นหัวใจ.......................อดทน-ไม่ ประมาท องอาจมี

๏    เป็นธรรมดา คนพาล และบัณฑิต........................ใช้ชีวิต แตกต่าง ย่างวิถี

ฝ่ายหนึ่งทำ ความชั่ว มั่วราคี..............................อีกฝ่ายดี มีศีลธรรม เพริศอำไพ

๏    จึงไม่ค่อย เกี่ยวข้อง ท่องร่วมทาง.......................อาจมีบ้าง บางที เหลือวิสัย

(เมื่อ)ประสบสิ่ง แปลกแยก แตกต่างไกล..............เป็นปัจจัย ให้ต่าง ออกห่างกัน

๏    ผู้คบค้า คนพาล (หา)ใช่บัณฑิต..........................ร่วมทุจริต ชั่วช้า สมานฉันท์

ย่อมนับเป็น หนึ่งใน ไพร่พาลพันธ์.......................มีชีวัน อันสกปรก รกเรื้อเอยฯ

๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๐