ครูหนอครู : กลอนคติเตือนใจ

                           

                          

                          

                          

                          

                          

ครูหนอครู : กลอนคติเตือนใจ

๏    ดูข้อสอบ ป.๑ ถึงกับ งง......................................เรานี้คง โง่เง่า เขลาเหลือหลาย

อุตส่าห์เรียน ปริญญา มาแทบตาย...........................แต่สุดท้าย ไม่ประเทือง แม้เรื่องประถม

๏    จะไม่โทษ ลูกดอก หากสอบตก............................จะปลอบ อก ปลอบใจ อย่าไห้ห่ม

อ่านข้อสอบ (แล้ว)ไม่เข้าใจ ใช่โง่งม........................อย่าเอามา เป็นอารมณ์ ทับถมใจ

๏    หลักสูตรการ ศึกษา ประเทศนี้..............................ปัญหามี ไม่หยุด สุดสงสัย

ฉันต้องรอ ถึงชาติหน้า หรือกระไร?..........................จึงจะไร้ ซึ่งปัญหา สาละวน

๏    ที่มุ่งมาด ชาติพัฒนา อย่าไปหวัง..........................หากการศึก ษายัง รั้งท้ายผล

เปรียบประเทศ รอบบ้าน ประจานตน........................ด้อยกว่าทุก ประเทศจน ฉงนจินต์

๏    งบประมาณ การศึกษา มาที่๑...............................แต่ผลซึ่ง พึงได้ ไม่สมถวิล

มีข่าวแล้ว ข่าวเล่า เมาโกงกิน................................อย่างไม่สุด ไม่สิ้น แผ่นดินดอน

๏    แค่หลักสูตร เรียนครู ลองดูเถอะ...........................ทำเลอะเทอะ เฟอะฟะ ปัญญาอ่อน

(เรียน)๔หรือ๕  ปีแล ไร้แน่นอน.............................อุทาหรณ์ ย้อนเห็น ประเด็นตรง

๏    ครูมีแต่ ปริญญา หามี(ความ)รู้.............................นำมาสู่ ภารกิจ วิปริตหลง

ผู้บริหาร การศึกษา ภาระคง..................................แค่ประสงค์ ความก้าวหน้า เฉพาะตน?

๏    ครูใส่ใจ แค่ใคร่มี (ตัวเอง)ชีวะประเสริฐ.................ใช้ของหรู ดูเลิศ เพริศพรูผล

ศิษย์จะชั่ว จะดี นิรมล..........................................ครูกี่คน ที่สนจิต พินิจเทอญ?

๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑

*การเขียนว่า "งูดูอีกา (เว้นวรรค) ไปที่รูปู" อ่านให้เป็นประโยคเดียวกัน
(เพราะวรรคสุดท้ายไม่มีประธาน)

อาจทำให้คนอ่านเข้าใจเป็นว่า

งู(ประธาน) + (งูตัวที่)ดูอีกา(คำวิเศษณ์/คำคุณศัพท์) + ไป(กริยา) + ที่(คำบุพบท)+ รูปู

ถ้าจะให้เข้าใจตรงๆว่า "อีกาไปที่รูปู"

ก็ควรจะเขียนแยก "ไปที่รูปู" เป็นประโยคต่างหากจาก"งู" เช่น

"งูดูอีกา"....."อีกาไปที่รูปู"
หรือไม่ก็ตัดประโยค "งูดูอีกา" ทิ้งไปเลย เพราะไม่เกี่ยวข้องอะไร "คูนา-รูปู" 

คนอ่านจะได้ไม่ไขว้เขว-สับสน
การเขียน ๓ ประโยค แต่เว้น ๔ วรรคแบบนี้ ทำให้เข้าใจยากเปล่าๆ
จะอ้างว่าเป็นบทกวี ก็ "ห่วยแตก" สิ้นดี.