กาย-ใจใสสะอาด : กลอนคติสอนใจ

กาย-ใจใสสะอาด : กลอนคติสอนใจ

๏    อาบน้ำ ค่ำ-เช้า ปกติ.............................โดยมิ มีใคร ขู่เข็ญ

สกปรก รกกาย ไร้เร้น.............................เป็นสิ่ง ประสงค์ คงครวญ

๏    แต่จิต แต่ใจ ไม่สะอาด..........................ใยปราศ ขัดเกลา เฝ้าสรวญ

หยาบทรวง ดวงแด แปรปรวนฯลฯ............ทบทวน ชวนขัด(เกลา) อัชฌา

๏    ฝึกใจ อย่าให้ ดวงเจต..........................ก่อเกิด กิเลส ตัณหา

แม้ช่วง เริ่มต้น รนอุรา............................อัตตา ประชุม ขุมกอง(กิเลส)

๏    รักษา วสี วิสุทธิ์..................................อย่าผุด อุจาด ผาดผอง(วสี=ผู้สำรวมอินทรีย์)

ตรึกตริ จริยธรรม์ ครรลอง.......................สอดส่อง สัทธรรม อำไพ

๏    รับรู้ ชุติมา ประภาส..............................สะอาด บริสุทธิ์ สดใส

ปรากฏ ณ กลาง สว่างใจ........................กว้างไกล ไร้ขอบ เขตคราญ

๏    ครองสติ ระลึก ศึกษา...........................สัจจา ปรารภ ขบขาน

สมาธิ สิดล บันดาล...............................ให้การย์ สำเร็จ เสร็จ-ตรง

๏    ปฏิภาณ ปัญญา ประดุจ........................วิมุต อุจเฉท เหตุหลง(วิมุต=หลุดพ้น,อุจเฉท=ขาดสูญ)

พิเคราะห์ เจาะลึก นึกลง.........................อุดม สมประสงค์ วิทูร(วิทูร=ชำนาญ)

๏    เป็นอยู่ อย่างผู้ ค้นพบ..........................พานสบ มลทิน สิ้นสูญ

ไร้ทุกข์ สุขดี มิอาดูร..............................จรูญ ชีวิต พิชยาฯ(พิชย-=ความชนะ)

๑๒ มกราคม ๒๕๖๒