มาฆะบูชารำลึก : กลอนเจ็ด

มาฆะบูชารำลึก : กลอนเจ็ด

๏      แสงเพ็ญ เด่นพร่าง กลางเวหน...........ส่องคน วนเวียน เทียนธูปถือ

รอบโบสถ์ พิหาร ผสานมือ.......................สวดมนตร์ บ่นปรือ ดังอื้ออึง

๏      แสงเทียน ส่องหน้า ศรัทธาน้อม..........ธูปหอม กล่อมกลิ่น จินดาถึง

พระรัต (ตะ)นะตรัย ในคะนึง......................ที่ซึ่ง พึ่งพา ดวงหทัย

๏      มาฆะ บูชา มารำลึก...........................สำนึก ตรึกตรอง คลองธรรมไตร่

ลดละ กิเลส อาเพศภัย.............................กล่อมเกลา จิตใจ ให้ศิษฏา

๏      ละเว้น บาปกรรม ไม่ทำชั่ว...................ก่อทั่ว กุศล ท้นอรรถา

ฝึกฝน มนมาน ศานติ์สุทธา........................ดำรง ชีวา ควรประมาณ

๏      การไม่ เบียดเบียน ดั่งเทียนถ่อง............ศีลก้อง ซ้องไกล ให้อาจหาญ

จิตจรด งดงาม ธรรมาบาล..........................สำราญ บันเทิง เริงรื่นบุญ

๏      ล่วงเว ลาคล้อย ทยอยกลับ..................เทียนน้อย ค่อยดับ แสงสรรพสุญ

เหลือเพ็ญ เด่นพราว ดาวจำรุญ....................อบุอุ่น สุนทรา มาฆะเอย ฯ

๙ มีนาคม ๒๕๕๕