จึงมั่นใจในบาปกรรม : กาพย์ยานี๑๑

จึงมั่นใจในบาปกรรม : กาพย์ยานี๑๑

๏    ราตรี มีพายุ.........................พัดประทุ สู่ไพรสัณฑ์

ฝนโถม ราวโรมรัน.....................สะบั้นทิ้ง ทึ้งกิ่งใบ

๏    (ฤดูฝน)ผักปราบ กลับมาครอง....หญ้าต่างต้อง ล่องหนไร้

(ฤดู)หนาวมา หญ้ากลับไกร.........ผักปราบไซร้ ไร้ร่องรอย

๏    มิเพลี่ยง แต่เพียงผัก..............สัตว์ประจักษ์ ตั้งหลัก-ถอย

ป่าพง-ธาร-ดงดอย.....................กาลผ่านพลอย มากน้อยแปร

๏    ไม่อยู่ ค้ำคู่ฟ้า........................อนิจจตา ตามกระแส

ผวนผัน ลาญรวนแล....................เป็นแต่ว่า มายาการ

๏    สุรีย์ (ยัง)มีวันดับ....................ทุกสิ่งสรรพ (ย่อม)ลับอวสาน

ข้องแวะ แม้จักรวาล.....................มลายมลาน สักวันเป็น

๏    ตัวตน-ของตนส่อ.....................สาเหตุก่อ กรรมทำเข็ญ

ตัณหา พาบำเพ็ญ........................สร้างเวรบาป อัประไมย(อัประไมย=นับไม่ได้)

๏    ความยึด มั่นถือมั่น....................อัตตขันธ์ ดันเงื่อนไข

กิเลสกล้า อาชาไนย......................ไม่สลด กฎแห่งกรรม

๏    หลงผิด นิมิตชอบ......................ทุจริตนอบ มโนค้ำ

มั่นใจ ใน(การ)กระทำ.....................มีความสุข สนุกเอยฯ

๗ สิงหาคม ๒๕๕๘

หมดห่วง : กาพย์ฉบัง๑๖

หมดห่วง : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    หยาดฝนบนกลีบบุษบา..................ราวเม็ดเพชรา

พราวประภาสาดส่องต้องแสง

๏    หลังฝนล้นหลามสำแดง.................ทุกหนท้นแห่ง

เปลี่ยนแปลงเป็นชื้นรื้นสมัย

๏    ฝนละอองล่องรินกลิ่นไอ.................หอมประทับใจ

เสมือนล่วงไปในแดนสวรรค์

๏    ตรึกตรองคติชีวัน.................อย่างมิยึดมั่น

บังเกิดสันตินิรัติศัย(นิรัติศัย=ประเสริฐยิ่ง)

๏    โลกธรรมร่ำลามิอาลัย...............สามารถปราศไป

เป็นไทอิสรเสรี

๏    ห่วงใดๆเมื่อไม่มี..................ปลดเปลื้องเคืองคลี่

โลกีย์มิครั่นสั่นคลอน

๏    หลับสบายเมื่อหัวถึงหมอน................(ยาม)ตื่นมิอาทร

ผ่อนคลายไปตามชะตา

๏    ดำเนินชีวีวิริยา.................สาธุอุตสาห์

ไม่ว่าเหนื่อยยากแค่ไหน

๏    ต่อเมื่อหมดปราณลาญไป..................มิเหลือเยื่อใย

อาลัยอัตตาละใหลหลง

๏    สุคติสิริล้ำจำนง.................สมาทานมั่นคง

วรงค์สถิตนิมิตเอยฯ

๖ สิงหาคม ๒๕๕๘

โปรดเลือกพ่อแม่ที่ดี ให้หนูหน่อย : กลอนเปล่า

โปรดเลือกพ่อแม่ที่ดี ให้หนูหน่อย : กลอนเปล่า

๏    ได้ยินใครหลายคนพูดว่า

พ่อแม่เลือกลูกที่เกิดมาไม่ได้

แสดงว่าพวกเขาไม่เข้าใจ

ต่อเงื่อนไขของหลักพันธุกรรม

๏    "ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น"

สุภาษิตของคนโบราณอันลึกล้ำ

เตือนสติให้ใส่ใจในการเลือกคู่ อย่าสู่ทำ

คว้าเอาคนระยำ ต่ำช้ามาครองเรือน

๏    ลูกต่างหาก ที่เลือกพ่อแม่ไม่ได้

บ่อยครั้งยังสงสัย อาจเลือกเกิดไม่ได้ด้วยซ้ำ

เด็กในครรภ์ไม่น้อยถูกคนถ่อยกระทำ

ไม่ให้ดำรงชีพ ถูกรีดถูกบีบออกมา

ตอกย้ำคุณธรรมของคำว่า "บิดามารดร"

๏    โปรดเลือกพ่อแม่ที่ดี ให้หนูหน่อย

หากทารกน้อยๆ จะสามารถทำให้เกิดลางสังหรณ์   

เลือกพ่อแม่ผู้มีใจเอื้ออาทร

อาวรณ์-พยายามตั้งใจทำอะไรๆ ให้งาม-ดี

๏    คนที่เข้าใจธรรมชาติของชีวิต

ตั้งจิตรับผิดชอบต่อหน้าที่

กตัญญูต่อบุพการี

มีมโนธรรมค้ำจุนจิตใจ

๏    ผู้ที่พร้อมจะถ่ายทอด

คุณลักษณะอันเยี่ยมยอดวิเศษให้

ผู้ที่มีสามัญสำนึกใน

การรู้จักวิธีใช้ชีวิต

ไม่หลงผิด-ออกนอกลู่นอกทาง

๏    ผู้ที่มีทักษะ

ประกอบอาชีวะและรอบรู้หลายอย่าง

ผู้ที่จะไม่ปล่อยให้หนู

ต่อสู้กับปัญหาชีวิตแค่เพียงลำพัง

ได้แต่เพียงเฝ้าหวัง

ว่าพ่อแม่(ในอนาคต)จะมีจิตใจที่แน่วแน่

และมีสติวิจารณญาณ ฯ

๕ สิงหาคม ๒๕๕๘

วิชาชีวิต : กลอนหก

วิชาชีวิต : กลอนหก

๏    เสียงสายฝน โดนใบไม้...................ดังสดใส ในนิศา(นิศา=กลางคืน)

อบอุ่นรื้น ชื่นอุรา...................................เหมือนพนา มโหรี

๏    เสียงหยาดฝน รินรดหญ้า....................กล่อมนิทรา น่าสุขี

เรไรร้อง พ้องดนตรี................................หลับฝันดี นะดาริกา

๏    วันพรุ่งนี้ ยังมีกิจ................................วิชาชีวิต ชิดศึกษา

เกิดตังแต่ แก่ชรา...................................ใหม่เนื้อหา มาเรื่อยมี

๏    เฝ้าฝึกฝน ทนอุตส่าห์..........................เพียรพัฒนา ประเสริฐศรี

รู้จักใช้ ให้ถูกวิธี......................................จึงจะมี สุขชีวา

๏    ประสบการณ์ ย่อมผันเปลี่ยน.................ต้องรู้เรียน เชียรชอบหา

มิประมาท มาด รั้งรา................................ตลอดชีวา ตลอดไป

๏    ผันเวลา มาเนรมิต..............................ลับความคิด เสริมนิสัย

อบรมจิต ปิดป้องใจ.................................อย่าให้เขลา เบาปัญญา

๏    มีวิชชา เหมือนมีทรัพย์ ........................ทุกสิ่งสรรพ ประสงค์หา

ต้องพึ่งพิง อิงวิทยา.................................สมปรารถนา จึงจะเป็น

๏    หน้าตาดี มิเทียบเท่า............................ปัญญาเชาว์ เพราเพริศเห็น

ปัญญาเชาว์ ไม่เท่าเช่น.............................เป็นคนดี มีศีลธรรม ฯ

๔ สิงหาคม ๒๕๕๘

ความสำเร็จที่ไร้ประโยชน์ : กลอนแปด

ความสำเร็จที่ไร้ประโยชน์ : กลอนแปด

๏    นกนางแอ่น แล่นลม ชมอุษา...................เคียงเมฆา ร่าเริง บันเทิงไฉน

นภาครึ้ม ดูซึมเซา กลับเร้าใจ..........................ชักจูงให้ ฝูงนก วกหากิน

๏    ใต้เมฆา สีคล้ำ ซ่อนความลับ......................แมลงสรรพ ขับสู้ อยู่โผผิน

เมฆเลือนราง ทางเปิด เทิดสุทิน......................(นก)นางแอ่นยัง ตั้งจินต์ บินเรื่อยไป

๏    ลองย้อนดู ประดา มวลมนุษย์......................มิเคยหยุด ตัณหา อยากคว้าไขว่

ผลสนอง ต้องตาม อำเภอใจ...........................ที่คอยให้ คุณค่า น่านิยม

๏    มากยิ่งกว่า เพื่อสู่ อยู่อาศัย..........................มากมุ่งหา มาให้ หมายสะสม

มากมองเห็น เป็นเรื่อง เฟื่องชื่นชม....................มากปรารมภ์ มีใคร่ ไม่เคยพอ

๏    คิดบรรเจิด เลิศล้ำ (คือ)ความสำเร็จ...............ปราศผลเหตุ เท็จ/จริง อ้างอิงส่อ

ประโยชน์ใด ในชีวิต คิดเฝ้ารอ?........................อย่างจดจ่อ ขอให้ ได้สมปอง

๏     เบียดเบียนกัน และกัน ผลาญชีวิต.................เยี่ยงพิชิต ศัตรู สู่สนอง

ภาคภูมิใจ ในตน กมล ตรอง.............................โฉดฉลข้อง ความคิด จิตวิญญาณ

๏    ไม่รู้ว่า ตายไป ต้องได้เกิด............................ตามเก่ากรรม ทราม/เลิศ เชิดสังสาร

ไม่เชื่อว่า นอกจาก โลก-จักรวาล........................อีกภพอื่น ดื่นดาล ชีวันเป็น

๏    เสียเวลา สร้างตัว ชั่วชีวิต..............................อย่างหลงผิด อวิชชา เชิดหน้าเด่น

หาใช่ความ สำเร็จ ดังเจตเจน.............................ประโยชน์เร้น ค่าไร้ ครรไลลา ฯ(ครรไล=ไป)

๓ สิงหาคม ๒๕๕๘

ถือว่าทำบุญ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

ถือว่าทำบุญ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    ..................................ฝนริน รดหล้า

สัพพี ชีวา.........................พึ่งพา ปรารภ

ที่จะ (มีความ)กตัญญู..........มิสู้ ประสบ

บ่อยครั้ง ยังพบ..................ด่าว่า ช่างกระไร

๏    ..................................ถือว่า ทำบุญ

ช่วยเหลือ เจือจุน...............หนุนเกื้อ เผื่อให้

ใครเขา เปล่าคิด................สุจริต ผิดใจ

เมินหมาง ร้างไคล..............เหมือนไร้ บุญคุณ

๏    ..................................ทำดี ได้ดี

แม้ใคร ร้ายมี......................ดวงฤดี สถุล

คน ก ตัญญู.......................คือผู้ พิบุล

(ใน)โลกา ว้าวุ่น..................หายาก เต็มที

๏    ...................................ทำดี เพราะรัก(ดี)

ศรัทธา สมัคร.....................ทักขิณา ศุภศรี(ทักขิณา=ทานเพื่อผลอันเจริญ)

นักปราชญ์ ยกย่อง...............ครรลอง รุจี

เพริศพัฒน์ สวัสดี.................สุขี ปรีดา

๏    ...................................ใคร อ กตัญญู

(ต้อง)สดับ รับรู้...................(แต่)อย่าสู่ ถือสา

ยินดี ที่เขา.........................เตือนเรา รู้ว่า

(เขา)เมามัว ชั่วช้า................จงอย่า ไว้ใจ

๏    ....................................ชื่นชู ชีวา

สำราญ บัญชา.....................เมตตา อุระใส

มโนธรรม สำนึก...................ตรึกตรอง มองไกล

ทำดี นิรามัย........................ตลอดไป ตลอดกาล ฯ(นิรามัย=เป็นสุข,สบาย)

๒ สิงหาคม ๒๕๕๘

คนคบ? : โคลงสี่สุภาพ

คนคบ? : โคลงสี่สุภาพ

๑. คนที่บกพร่องรู้....................ชั่ว-ดี

กิเลสตัณหามี.........................รกเรื้อ

อกุศลกมลพี...........................ทุจริต

จิตใจจักยากเคื้อ......................ยากคล้อยสุทธิธรรม์ ฯ

๒. ชีวันแวดล้อมเร่า...................โลกีย์

เสมอมาตรสัตว์วิถี.....................แส่ส้อง

พอใจใคร่ยินดี..........................กิเลส

เป็นเหตุเจตนาข้อง....................แค่พ้องคนพาล ฯ

๓. รำคาญบัณฑิตค้อม.................กุศล

จริยะสาละวน............................นอบให้

ฝักใฝ่ในเหตุผล.........................กิจก่อ

บ่ยอมอยู่ภายใต้.........................แห่งห้วงอกุศล ฯ

๔. คนคบคนเนื่องด้วย..................อัชฌาสัย

รสนิยมสมใจ.............................เอื้อเฟื้อ

ผลประโยชน์เป็นเงื่อนไข..............พิเศษ

(ความ)ชั่ว-ดีมีเหตุเกื้อ.................แต่น้อยตรึกตรอง ฯ

๕. มองมุมที่รุ่มเร้า.......................หฤทัย

รูป-ทรัพย์ประทับใจ.....................รักเรื้อ

ส่วนสันดานนิสัย.........................เมินส่อง

ครรลองสังคมทึ้ง........................ถ่ายสะท้อนโลภาฯ(โลภา=โลภ)

๖. ประชาชมคลั่งไคล้...................คนดัง

พูดจาพากันฟัง...........................เชื้อพร้อม

ถูก/ผิดไม่คิดหวัง........................ยึดมั่น

บันเทิงเริงร่วมห้อม......................ร่วมให้สาธุการ ฯ

๗. พบพานสะท้านทั่ว....................สังคม

นราพากันนิยม............................ยึดยั้ง

จริยามิปรารมภ์............................ปฏิบัติ

ประหวัดชีวาตม์ตั้ง........................แต่เพี้ยงสนุกสนาน ฯ

๑ สิงหาคม ๒๕๕๘