ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันพฤหัสบดีที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2569

เปรียบคนกับต้นไม้ : กลอนคติสอนใจ



หมามุ่ย หรือ หมามุ้ย ชื่อวิทยาศาสตร์ Mucuna pruriens DC. เป็นพืชเถาซึ่งขน (Trichomes) บริเวณใบ เถา ฝัก และ ปลายยอดมีสารกลุ่มโปรตีนคือ Mucuniean Enzyme และสาร Serotonin เป็นสารกระตุ้น ให้ร่างกายหลั่ง histamine ก่อให้เกิดการแพ้ผื่นคัน บวมแดง [1]

ลักษณะทั่วไป ใบมีรูปร่างคล้ายรูปไข่หรือรูปไข่ปนขนมเปียกปูน โคนใบอาจมีทั้งมน กลม หรือหน้าตัดก็ได้ ตัวใบบางและมีขนทั้งสองด้าน ดอกสีม่วงดำ ออกเป็นช่อตามง่ามใบ มีเมล็ด 4-7 เมล็ด ฝักจะมีขนอ่อนคลุม ฝักแก่นี้เองจะกลายเป็นพืชที่มีพิษ เมื่อผิวหนังสัมผัสกับขนพิษ ปลายยอดของขนจะแตกออก และฉีดสารพิษออกมา ทำให้ผิวหนังบวมแดง คันและปวดแสบปวดร้อน

การรักษา รีบกำจัดขนพิษออกจากบริเวณที่สัมผัส โดยใช้เทียนไขลนไฟให้อ่อนตัว หรือข้าวเหนียวคลึงจนเนื้อข้าวเหนียวกลืนกัน แล้วนำมาคลึงบริเวณที่สัมผัสขนหลายๆ ครั้งจนหมด หรืออาจใช้ผมมาถูกับบริเวณที่โดนก็ได้ ยิ่งผมสั้นเท่าไหร่ยิ่งกำจัดได้มาก และ[2]หากยังมีอาการแดงร้อนหรือคันอยู่ให้ทาคาลาไมน์โลชั่น หรือครีมสเตียรอยด์ พร้อมกับรับประทานยาแก้แพ้ เช่น คลอเฟนิรามีน 4 มก. ครั้งละ 1 เม็ดทุก 6 ชม. จนเป็นปกติ [3]


เปรียบคนกับต้นไม้ :  กาพย์ยานี๑๑

    เปรียบคน กับต้นไม้.........................เปรียบเทียบได้ ไร้กังขา
คุณสมบัติ อัจฉรา..........................นำมาร้อย คล้อยกาพย์กลอน

    ลางคน (เหมือน)ผลตำแย(หมามุ่ย).....สัมผัสแย่ แพร่พิษร้อน 
อยู่ให้ ห่างไกลก่อน-.......................จะเดือดร้อน ทุรนทุราย

    ต้นสาว น้อยประแป้ง........................ปลูกตกแต่ง สวนหลากหลาย
พิษนั้น (อาจ)ถึงขั้นตาย....................เป็นพืชร้าย ใกล้ๆตัว

    ลางคน ยลสวยหล่อ.........................(แต่)จิตใจพอ(พอใจ) ก่อกรรมชั่ว
ทัศนะ(คติ) ช่างน่ากลัว.....................กระทำชั่ว (ได้อย่าง)ไร้หัวใจ

๏    คนเกลื่อน เหมือนเถาวัลย์..................ที่เกี่ยวพัน ต้นไม้ใหญ่
คดเคี้ยว เลี้ยวลดไป.........................ไม่ซื่อสัตย์ มนัสมี(มนัส=ใจ,ความคิด)

    หลากคน ยล(เหมือน)ดอกไม้..............ชมชื่นใจ ไร้โศกศรี
เข้าใกล้ ให้เปรมปรีดิ์.........................แม้ไม่มี ประโยชน์ปัน

    คนคุ้น เหมือนสมุนไพร.......................มองทีไร ไร้สีสัน(ไร้เสน่ห์)
ต่อเมื่อ เอื้อสัมพันธ์...........................ช่วยเหลือกัน โศกศัลย์เลือน

    ลางคน (คล้าย)ต้นไม้ใหญ่..................ร่มเย็นให้ ฤทัยเสมือน
ปรารถนา เมตตาเตือน........................(สุข)สวัสดี สิริพงษ์

    (ก่อน)คบใคร ให้คิดถึง.......................ผลลัพธ์พึง ละใหลหลง
คนดี (และคน)มีภัยคง.........................ปะปนทั่ว สังคมเอยฯ

๙ กรกฎาคม ๒๕๖๙

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น