"ลูกกำพร้า" ในสถานะที่พ่อแม่มอบให้ : กลอนคติเตือนใจ
๏ ลูกแมว ลูกหมา(ที่ถูกทิ้ง) เก็บมาเลี้ยง........บ่เลี่ยง ครุ่นคิด จิตสงสาร
(ความ)เมตตา มากมาย ในสันดาน..............เปรียบปาน แรงหลัก ที่ผลักใจ
๏ (ลูก)แมวหมา ชอกช้ำ เป็น(ลูก)กำพร้า........(คนทิ้ง)ทำหยาบ บาปหนา อย่าหลงใหล
ส่วนมาก (ทิ้งแล้ว)ไม่รอด และปลอดภัย.......ครวญใคร่ ใฝ่ทำ แต่กรรมดี
๏ คนหลาย ใคร่ล้น ฉ้อฉลจิต........................เห็นผิด เป็นชอบ นอบบัดสี
รักสนุก ผสมพันธุ์ เมามันมี.........................เยี่ยงสัตว์ วิถี ค่านิยม
๏ มีการ ศึกษา (แต่ก็)หาใส่ใจ.......................ทำให้ เกิดเด็ก (เพียง)เพราะ(อยาก)เสพสม
บ้างไม่ ยอมรับ(ลูก) นับโง่งม......................ต่ำตม ทำแท้ง -แกล้งทิ้งกัน(ลูก)
๏ ทั้งๆ ที่รู้ ยังสู่หา(ผสมพันธุ์).......................ด้านหน้า(หน้าด้าน) อ้างธรรมชาติ ประสาทสรรค์
ให้กู ต้องการ ผสมพันธุ์..............................(การ)อดทน อดกลั้น (จึง)ผิดครรลอง(ธรรมชาติ)
๏ คบชาย เจ้าชู้ หญิงรู้จัก(ว่าเจ้าชู้)................แต่รัก อยากได้ คล้าย(เป็น)สิ่งของ
วางแผน ผูกมัด(ชาย) ประหวัดปอง...............(ใช้)ลูกคือ โซ่ทอง คล้องดวงมาน(ห้ามทิ้งฉัน)
๏ แต่ชาย ไม่คิด พิสมัย...............................มองหญิง ใจง่าย ไร้แก่นสาร
ไม่มี ค่าพอ บ่ต้องการ.................................เลยพาล ทอดทิ้ง (เสมอ)สิ่งกวนใจ
๏ เพราะความ มักง่าย ของชาย-หญิง..............บ่กริ่ง เกรงกลัว ชั่ววิสัย
เด็กจึง เกิดมา ผจญภัย(เป็นลูกกำพร้า)...........อย่างไร้ ทางเลือก (โดน)เสือกใสเอยฯ
๔ กรกฎาคม ๒๕๖๙
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น