เพื่อก้าวผ่านกาลเวลา : กาพย์ยานี๑๑
๏ ต้นองุ่น แตกยอดอ่อน...................สื่อสะท้อน ฤดูหนาว
(ใกล้)สิ้นสุด ดุจเรื่องราว.................เพื่อก้าวผ่าน กาลเวลา
๏ ใยต้อง มองย้อนหลัง....................เมื่อความหวัง อยู่ข้างหน้า
ฝึกหัด เฝ้าพัฒนา..........................เชิดชู(คุณ)ค่า ชีวาตน
๏ เคยยาก ลำบากพี.........................แต่บัดนี้ บ่มีผล(สิ้นสุดไปแล้ว)
เมื่อเรา ก้าวผ่านพ้น........................แยกแยะยล ปรนบทเรียน
๏ โลกนี้ ที่ตั้งอยู่..............................ไม่อุ้มชู ผู้ผัดเพี้ยน*
หนุนเอื้อ เพื่อพากเพียร....................เปลี่ยนแปลงให้ ไปพัฒนา
๏ (มี)หน้าที่=มีภาระ..........................คือทัศนะ แห่งปัญหา
(ทำให้ใจ)อ่อนเปลี้ย เสียเวลา............ไร้(ความ)อุตสาห์ หาจำเริญ
๏ ผู้ใคร่ ในสัจจะ...............................(พึง)ทอดธุระ คำสรรเสริญ(ยกยอ)
ที่มัก จักกล่าวเกิน(จริง)....................หลอกเพลิดเพลิน แบบ(เอาอก)เอาใจ
๏ กรรมเท็จ ที่เจตนา(ไม่สุจริต)............ย่อมไร้ค่า อย่าหลงใหล
สิ่งที่ มิจริงใจ(หลอกลวง)..................เสมอภัย ให้ระวัง
๏ เตือนตน (ถึงจะเป็น)คนฉลาด...........แม้ประมาท อาจพลาดพลั้ง
(คำ)สัจจา (อาจจะ)ไม่น่าฟัง...............(แต่)ประดุจดั่ง แสงสว่างเอยฯ
๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙
*"ผัดเพี้ยน" หมายถึง การขอเลื่อนเวลาออกไปเรื่อยๆหรือการไม่ทำตามกำหนดเดิม จนผิดไปจากเดิม มักใช้ในความหมายเชิงลบ แสดงถึงความไม่รับผิดชอบในการทำงาน.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น