ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันจันทร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565

ความรู้รักจักพานบันดาลผล : กลอนวันวาเลนไทน์


ชำกิ่งกุหลาบระบบปิด หลายคนเรียกว่า แบบควบแน่น(ใช้กิ่งจากร้านรับจัดดอกไม้ สุดท้ายตายหมด)


ความรู้รักจักพานบันดาลผล : กลอนวันวาเลนไทน์

๏    ๑๔ กุมภาฯ วันอาราย?............................โควิด(19) ติดหลาย วุ่นวายเว้น

โรงเรียน ปิดกัน บันดาลเป็น....................แทบเร้น ไร้ผู้ ซื้อ(ดอก)กุหลาบ


๏    ๑๔ กุมภาฯ ทำอาราย?............................เพาะขยาย ไม้ดอก(ชำกิ่งกุหลาบ) บอกด้วยภาพ

ปรับกรรม (มะ)วิธี วิริยะตราบ...................สำเร็จ(หรือ) เข็ดหลาบ ซาบทรวงใน


๏    ระเรื่อ เมื่อใจ ใฝ่จะรัก...............................ความรู้ สู่ฝัก ประจักษ์ใส

ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ล้มเหลวไป...................หาวิ ธีใหม่ ให้สมปอง

 

๏    (ความ)รักมี มากมาย ในโลกหล้า...............ใช่ว่า (รัก)แค่คน หรือข้าวของ

(รัก)เกียรติยศ ชื่อเสียง ทรัพย์เงินทอง......ยื้อแย่ง จับจอง เป็นของตน


๏    วิชา ความรู้ หากมุรัก.................................แน่นัก จักพาน บันดาลผล

เจริญ ก้าวหน้า เหนือกว่าคน....................หลายคน ที่ไม่ ใฝ่วิทยา

 

๏    ความรู้ คู่ใคร ไม่อาจลัก(ขโมย)..................ให้ไป ไม่ยัก ลดน้อยหนา

กลับเพิ่ม พอกพูน หนุนชีวา.....................เสริมสติ ปัญญา สถาพร

 

๏    เอื้อเฟื้อ เพื่อให้ ใช้ชีวิต.............................ประสิทธิ์ สุโข สโมสร

ทุกวัน โศกศัลย์สิ้น ยามกินนอน...............มิประสบ เดือดร้อน ย้อนเสื่อมทราม


๏    จักเจริญ ก้าวหน้า ถ้ารู้คิด...........................ถูก-ผิด พินิจช่าง ตั้งคำถาม

มิใช่ (เรื่องไร้สาระ)บ้าบอ ก็ทำตาม...........ด้วยความ งมงาย ไร้(สติ)ปัญญา


๏    วันวา เลนไทน์ เหมือนไวรัส........................แพร่ระบาด พัดให้ ใจโหยหา

ราคะ รักใคร่ ไม่(ปกติ)ธรรมดา.................ดิ้นรน ราวคนบ้า ประสาทเอยฯ


๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น