กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอังคารที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

บงการชีวิต : กลอนคติสอนใจ

๏ ดูแสงดาว สกาวใส...................ในราตรี ที่ไร้เดือน

เปล่งประกาย คล้ายเสมือน...............ทักทายเพื่อน เตือนรำพึง

๏ ดูแสงเทียน เจียรจุดไว้..............กลางพงไพร ใจส่องถึง

กุศลธรรม ที่คำนึง..........................ตรองลึกซึ้ง ตรึงสัญญา

๏ ความคิดเห็น เช่นหางเสือ..........บงการเรือ เอื้อทิศา

เรือชีวิต ความคิดพา.......................สู้ชะตา จรลี

๏ พึงเรียนรู้ สิ่งที่ถูก.....................พึงพันผูก สิ่งที่ดี

ดำเนินตาม ธรรมวิถี.........................สติมี ใฝ่วิชา

๏ พึงหลีกเลี่ยง เรื่องเสี่ยงภัย..........อย่าเหลวไหล ใคร่ปัญหา

อย่าประมาท อาชญา.......................คนชั่วช้า กล้ามากมาย

๏ อย่าปล่อยใจ ไร้สาระ.................อุตสาหะ ทมะหลาย

ชีวิตนี้ มิง่ายดาย..............................พึงขวนขวาย ให้จริงจัง

๏ อย่ามัวเมา เจ้าอารมณ์................จะระทม ซมสิ้นหวัง

อารมณ์รวน ป่วนการย์พัง...................สงบรั้ง ยับยั้งใจ

๏ อย่าฟุ้งซ่าน รำคาญคิด...............งานพาลผิด จิตเหลวไหล

สมาธิ สติไตร.................................เสริมส่งให้ ก้าวไกลเอย ฯ

๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันจันทร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

วังวนแห่งการเบียดเบียน : กาพย์ยานี ๑๑

๏ ลมโกรก กระโชกกราก...................ฉุดกระชาก พรากพฤกษา

สะบัดไหว ส่ายไปมา............................ไร้เมตตา ไม่ปราณี

๏ เสียงใบ ไม้ส่ายซ่า.........................ประหนึ่งว่า โดนขยี้

กิ่งก้าน ไม่พรั่นพี..................................ดั่งปรีดี รี่เล่นลม

๏ ฟ้าใส ไร้เมฆา...............................สะอาดตา พาสุขสม

ฟ้าสี น่านิยม.......................................บริสุทธิ์ ผุดผ่องพราว

๏ เย็นเยือก เสือกแทรกผิว..................จนกายกิ่ว นิ่วเหน็บหนาว

แดดผิง อิงไอผ่าว................................ผ่อนบรรเทา แรงหนาวเย็น

๏ การเบียด เบียนบีฑา......................ก่อกรรมา ทุกขาเข็ญ

เอารัด เอาเปรียบเป็น...........................วิหิงสา เวราทราม

๏ พาลเห็น เป็นประโยชน์..................มิรู้โทษ อุโฆษขาม

วิบาก จักติดลาม.................................ตอบสนอง ตามคลองธรรม

๏ ภพนี้ เป็นภพแห่ง..........................สัตว์ขันแข่ง แย่งยีย่ำ

เวียนว่าย ชดใช้กรรม...........................ที่ทำไว้ ในวังวน

๏ แม้นมาด ปรารถนา.......................มุ่งอมรา ละอกุศล

ทำดี ให้พิมล.....................................หยุดเบียดเบียน เพียรธรรมา

๏ ไปเกิด ประเสริฐภพ......................มิรู้จบ สบสุขา

พรหมินทร์ ถิ่นเทพา............................อุตะส่าห์ สาธุเทอญ ฯ

๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

๏ ไก่งาม เพราะขน.................คนงาม เพราะแต่ง

โบราณ จานแจง.......................สำแดง สัจจ์หมาย

เพ่งเพียง ภายนอก....................บอกเพียง รูปกาย

เศษเสี้ยว เฉี่ยวฉาย...................สายตา สากล

๏ จรรยา มารยาท..................มองปราด มาดเห็น

งามพริ้ง ยิ่งเพ็ญ.......................เป็นเนื้อ ในหน

เดิน-นั่ง-พูด-กินฯลฯ..................บอกจินต์ ใจคน

หยาบมี/พิมล...........................ยากพ้น ปิดบัง

๏ รูปงาม กรรมเง่า.................มักเอา แต่ใจ

มารยา สาไถย..........................ปากร้าย ไม่ยั้ง

โมโห โทสา............................กล้าด่า บ้าดัง

ใครพาน หันหลัง......................สิ้นหวัง สร่างงาม

๏ ความรู้-สามารถ.................ชาญฉลาด ปราชญา

คุณธรรม ล้ำค่า........................น่าดู สู่ขาม

ศีลสัตย์ วัตรพรต......................หมดจด ยศนาม

ขาดแคลน แสนทราม................เหยียดหยาม ต่ำยล

๏ นิสสัย ใจคอ......................งามก่อ จ่อเกิด

สร้างสรรค์ บรรเจิด....................ล้ำเลิศ เทิดสถล

รู้จัก รักคิด...............................สุจริต สิทธ์คน

เปรมเห็น เป็นหน......................จ่างผล ปรนเอย ฯ

๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

ปฏิบัติ ปฏิเวธ : กลอนสุภาพ (กลอนเจ็ด)

๏ เสียงฆ้อง ก้องดัง กังวานทุ้ม...........ผ้านุ่ม หุ้มไม้ ให้ตีถนอม

เสียงฆ้อง พ้องเพียง เสียงสวดออม........นอบน้อม พร้อมนลาฏ พาทนะโม ฯ

๏ กชกร วอนไหว้ พุทไธศวรรย์..........พักตร์อัน เอิบอิ่ม ปริ่มสุโข

เนตรเปี่ยม เมตตา เดชาโชต์.................พุทโธ โอฬาร์ ปฏิมากร

๏ วิหาร การกิจ พาณิชย์ก่อ...............ผู้ขอ(ภิกษุ)/พ่อค้า? นั่งสลอน

ขายบุญ คุณไสย ไม่อาทร....................หน้าอ่อน หน้าแก่ แส่โลกธรรม

๏ โลภมี กิเลส เจตนา......................ห่มผ้า กาสาฯ อุปถัมภ์

คิดฉล กมลชั่ว มิกลัวกรรม....................แสร้งทำ วิเศษ เทศนา

๏ ทานให้ ไม่ลง ประจงจิต...............เชาวลิต พิศตาม ธรรมสิกขา

พึ่งตน กลเลิศ เกิดบุญญา.....................ธรรมา ศีลวัตร ฝึกหัดตน

๏ จำรัส ทัศนา ละกิเลส.....................ปฏิบัติ ปฏิเวธ เจตน์กุศล

อธิมรรค จักดาล จานกมล.....................สันติ์ผล สนธิ นิรพาน ฯ

๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

จรรโลงโลก : อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

Flickr

จรรโลงโลก : อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

๏ รุกขชาติ ระดาษชัฏ..................คละสะพัด สะพรั่งแผก

จนนาม จะจำแนก..........................อนุกู ละโลกา

๏ บ้างสี ขจีสวย.........................ทละนวย ฉลวยหนา (ทละ=ใบไม้)

ดกคลุม ชอุ่มพา............................มรสุม พิรุณริน

๏ บ้างกลิ่น จรุงกล่อม..................กุสุม์หอม และพร้อมสิน

สีสัน สนานจินต์.............................ขจิต์ดา พนาดร

๏ ไม่ว่า ชลาสินธุ์........................ธรณิน ฤ สิงขร

พฤกษา จะอาทร............................คุณะเกื้อ พิภพกูล

๏ แตกต่าง สล้างต้น....................ตละคน ระคนคูณ (ตละ=เช่นเดียวกัน)

เชื้อสาย นิสัยสูน............................พิทยา ประสบการณ์ฯลฯ (สูน=เป็นขึ้น)

๏ ต่างนา มะสามารถ....................สุระพาส สะอาดสาน (พาส=อยู่)

ก่อกรรม กระทำงาน........................บพิธา เจริญเธียร

๏ ใช้อา ยุอุตสา-.........................หะพลา มนา-เศียร

สร้างสรร คะหมั่นเพียร.....................อติชาต พิลาศชน (อติชาต=เลิศกว่าเผ่าพันธุ์)

๏ เปลี่ยนชี วะให้เป็น...................ประดุจเพ็ญ นภาพล

ส่องหล้า อนุสน-............................ธิสราญ พิศาลเทอญ ฯ

๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

นินทา : กาพย์ยานี ๑๑

Flickr

นินทา : กาพย์ยานี ๑๑

๏ ยอดไม้ ผลิใบอ่อน...............สัญญาณย้อน สุนทรสมัย

ฤดูที่ ไม้ผลิใบ...........................หนาวเหน็บไคล ร้อนใกล้มา

๏ เมฆา นภาคุ้ม......................แผ่ก้อนกลุ่ม สุมทิศา

บดบัง พรางสุริยา.......................สิ้นอาภา ส่องปถพี

๏ ฝนริน นองดินลุ่ม..................ป่าฉ่ำชุ่ม นุ่มนวลสี

นกร้อง พ้องยินดี.........................อุดมพี มีเร็ววัน

๏ หนาวมา คนว่าบ่น..................พอมีฝน มิพ้นผัน

บ่นโทษ เบื่อโจษจัน.....................สารขันธ์ สันดานคน

๏ จำจินต์ โดนนินทา..................เรื่องธรรมดา อย่าขัดสน

วิสัย ในสากล...............................หนีไม่พ้น ชนประชา

๏ เมฆคล้ำ ฉ่ำน้ำฝน...................เมฆขาวค้น ฝนยากหา

เมฆบาง กระจ่างตา........................ไม่นำพา ฟ้าฝนพราย

๏ คนชิน ชอบนินทา....................ดูดวงตา หื่นกระหาย

หน้าดำ คร่ำเครียดดาย....................มองเห็นง่าย ไม่ยากเกิน

๏ คนรุจน์ สุจริต..........................หน้าผ่องพิศ มิตรสรรเสริญ (รุจน=ความชอบใจ)

คบค้า พาเพลิดเพลิน......................สุขดำเนิน เชื้อเชิญเอย ฯ

๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

ขอฝากหัวใจ : กลอนสุภาพ (กลอนเจ็ด)

Flickr

ขอฝากหัวใจ : กลอนสุภาพ (กลอนเจ็ด)

๏ ขอฝาก หัวใจ ไว้กับฟ้า....................เพราะว่า คราใด ใจหม่นหมอง

ได้เห็น ฟ้าสวย ช่วยประคอง....................ผ่อนคลาย ไร้พร่อง ข้องละไม

๏ ขอฝาก หัวใจ ไว้กับสินธุ์..................ใจถวิล รินเว้า เข้าร่วมไหล

ล่องป่า ฝ่าดง เที่ยวพงไพร......................ท่องไป ทั่วหล้า ธรณิน

๏ ขอฝาก หัวใจ ไว้กับศิลา...................ใจข้าฯ ใคร่แกร่ง แข็งปานหิน

ปัญหา อุปสรรค หนักชีวิน........................ฝ่าสิ้น คิ่นสันติ์ จรัลจร

๏ ขอฝาก หัวใจ ไว้กับลม.....................ปานพรม ชมฟ้า ประภัสสร

พาหลบ ภพหล้า พานอมร........................สิงขร ก้อนเมฆ เฉกเทวา

๏ ขอฝาก หัวใจ ไว้กับธรรม...................โปรดนำ สัมโพ ธิสิกขา

ชื่นจรรย์ บรรเจิด เกิดปัญญา.....................ช่วยพา ข้าฯพ้น วัฏฏ์วนเวียน

๏ ขอฝาก หัวใจ ไว้กับดิน......................ชีวิน สิ้นวัย ใจเสถียร

มุ่งทำ ความดี มีพากเพียร..........................เพื่อเปลี่ยน ชีวา เป็นค่าคุณ

๏ ขอฝาก หัวใจ ไว้กับกลอน..................อาทร อ่อนไอ ไล้ใจอุ่น

ร้อยพจน์ รจนา รมย์ละมุน.........................การุญ สุนทร ซอนสุขเอย ฯ

๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕