ชะตา(กรรม)อายุขัย : กลอนคติเตือนใจ

ชะตา(กรรม)อายุขัย : กลอนคติเตือนใจ

๏    หยาดฝน หล่นริน ดลดินฉ่ำ...................หยดน้ำ อำไพ ดอกไม้ล้อม

อรุณ อุ่นอวล ชวนยินยอม.......................ถนอม กล่อมเกลา เพราฤดี(เพรา=งาม)

๏    หยดน้ำ อยู่ได้ ไม่นานดอก....................แดดออก บอกลา คราวิถี

พฤกษา ระรวย ทวยมาลี.........................ล้วนมี อายุ(ขัย) รุจิรา(รุจิรา=งาม)

๏    สิ่งของ ทั้งหลาย ในโลกล้วน.................มีกระบวน การผลิต วิจิตรหนา

อายุ ใช้งาน กาลเวลา............................จำกัด สัจจา อนิจจัง

๏    ชีวิต คิดไว้ ไร้วิเศษ..............................ตั้งเจต (ตะ)นา จิราหวัง(จิร-[-ระ-]= นาน)

ความไม่ แน่นอน คลอนประดัง.................อยู่ยั้ง ยืนได้ (ภาย)ใต้ชะตา(กรรม)

๏    (ชะตากรรม)วางกรอบ ขอบเขต อายุขัย......มิใช่ ได้ตาม ความปรารถนา

ไม่มี วิเศษ เวท(มนต์)วิชา.......................เพิ่มพี ชีวา สมหทัย

๏    (พึง)ก่อกรรม ทำดี เป็นที่ตั้ง......................ผล(กรรม)ดัง อำนวย ช่วยหนุนได้

เสริม(ความ)สุข สวัสดี ลี้โรคภัย................เพิ่มอา ยุขัย ให้สมปอง

๏    มีเพียง (การทำ)ความดี เป็นที่พึ่ง...............(ใน)โลกซึ่ง (มี)เวรกรรม ตามสนอง

อำนาจ อิทธิพล ล้นเงินทอง.....................มิข้อง เกี่ยวเอื้อ เกิ้อกูลวัย

๏    อย่าหลง คล้อยตาม ความสกปรก...............สิ่งรก รุงรัง ทางสาไถย

(ที่)สังคม โสมม สั่งสมไกร.......................(ทำให้)พบภัย พิบัติ อนาถเอยฯ

๓๐ เมษายน ๒๕๖๘