ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ
ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน
สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้
วันอังคารที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2568
ทำอย่างไรย่อมได้อย่างนั้น : กลอนคติเตือนใจ
ทำอย่างไรย่อมได้อย่างนั้น : กลอนคติเตือนใจ
๏ (ปลูก)ดอกไม้ ริมทาง สร้างความสุข.................ทุกๆ คนผ่าน สำราญเห็น
ความสวย ความงาม ความร่มเย็น.......................มอบเป็น ของขวัญ ปันเมตตา
๏ เพาะเมล็ด ชวนชม อารมณ์สงบ........................มิขบ คิดใคร่ ใฝ่กังขา
ธรรมชาติ อัศจรรย์ บันดาลพา............................(ให้)งอกงาม ตามเวลา สถาพร
๏ สำคัญ(คือ) การเตรียม ดินเปี่ยมปลูก..................ต้องถูก วิธี มิไถ่ถอน
รดน้ำ สำแดง แสงแดดอ่อน...............................(ทำ)ถูกต้อง เสียก่อน ลดร้อน(ใจ)คลาย
๏ คล้อยตาม วิถี(ที่ถูกต้อง) จึงมีหวัง......................สมดัง ดวงจิต คิดมั่นหมาย(ผล)
(หาก)ทำตาม ใจตน (จะ)กระวนกระวาย................ต้นสาย➔ปลายเหตุ=ทุกขเวทนา
๏ พุทธะ ธรรมวินัย พระไตรปิฎก............................ต่างยก (วิถี)ตัดขาด ปราศตัณหา
(ส่วน)วิถี ทางโลก วิโยคพา................................ตรงข้าม มรรคา อริยชน
๏ หมางเมิน ธรรมวินัย (ทำ)ตามใจสั่ง.....................อย่าหวัง วิสุทธิ์ พุทธผล
กิเลส ตัณหา พาสัปดน......................................เท่า(เทียม)คน ธรรมดา อย่าหลงตัว
(ให้คนต้องเคารพ-กราบไหว้-ถวายยศถาบรรดาศักดิ์ เงิน ของกิน ของใช้ราคาแพงฯลฯ)
๏ เมื่อชาว บ้านเขา รู้เท่าทัน..................................คือวัน วินาศ ของ(คน)ชาติชั่ว
(คน)ไร้ความ ละอาย ไร้ความกลัว-.......................บาปกรรม ขย้ำหัว ขรัวอัปรีย์
๏ อยากสุข อยากสบาย คล้ายชาวบ้าน.....................สึกไป เถิดท่าน บันดาลศรี
(จะเอาทั้ง)ทางโลก (เอาทั้ง)ทางธรรม ย่อมย่ำยี......อลัชชี ริยำ รับกรรมเทอญฯ
๓๐ กันยายน ๒๕๖๘
วันอาทิตย์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2568
วันเสาร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2568
วันศุกร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2568
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
