วันเสาร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

คนดี(แต่พูด) : กลอนคติสอนใจ




คนดี(แต่พูด) : กลอนคติสอนใจ

    แค่สายลม พัดพรู ก็ฟูฟ่อง.............................โดนแดดส่อง ร้องรน ทนไม่ไหว
เพียงพิรุณ ละมุนหยาด สัมผัสไป.......................เย็นประสบ สงบใจ ในทันที

    จิตมากมาย คล้ายเป็น เช่นใบหญ้า..................บนศิลา ปรากฏ ไม่สดสี
ขาดซึ่งความ มั่นคง ธำรงฤดี.............................ไม่ค่อยมี มโนธรรม ประจำกมล

    ไม่มีแม้ ความรู้ ความสามารถ.........................เก่งแต่วาด วิมาน ลานเวหน
แลไม่มี ศีลธรรม เพริศอำพน............................(เอา)แต่หลงตัว หลงตน คือคนดี

    ไม่เคยทำ อะไร ให้สำเร็จ..............................(แต่)แคล่วคล่องเทศ (ศะ)นา ประสาประสี
ปราศจากความ รับผิดชอบ รอบคอบมี................(แต่)โอ้อวดตน ล้นดี จริยา

    ความอดทน อดกลั้น มานสถิต........................ต่อสรรพะ นิมิต ทิศโถมถา
มิอ่อนไหว ไปตาม โลกธรรมา...........................ระลึกมี สติปัญญา พาบำเพ็ญ

    ประเชิญกับ สรรพสิ่ง ใจนิ่งสงบ......................ทั้งเรื่องบวก เรื่องลบ ที่พบเห็น
อย่าเอาแต่ อารมณ์ โหมประเด็น........................เพราะจะลด ประโยชน์เร้น มิเป็นคุณ

    (ความ)เป็นคนดี กับคนที่ มีสาระ.....................คือลักษณะ เคียงคู่ เชิดชูหนุน
ทำอะไร ไร้สาระ ตั้งแต่อรุณ..............................คือคนทราม หลามสถุล หมกมุ่นอุรา

    โลกหลากล้น คนที่ ดีแต่พูด...........................วาดภาพ(ตัวเอง)จรุง สูงชะลูด สุดเวหา
แต่ไม่เคย ลงมือ(ทำ) ยื้อสักครา........................จึงไม่รู้ สัจจา น่าขันเอยฯ

๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๑

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น