วันศุกร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

R.I.P.พี่หูพับของงาจิ๋ว ของขวัญจากธรรมชาติ : กลอนเปล่า

ผู้เขียนขอเรียนด้วยความสัตย์ว่า
เกิดมาเพิ่งเคยเห็นพฤติกรรมที่ลูกช้างดูแลกันฉันพี่น้อง
ความรักความผูกพันที่หาได้ยากในหลายๆครอบครัวคน





R.I.P.พี่หูพับ ของขวัญจากธรรมชาติ กลอนเปล่า


    ผืนป่าเล็กๆ ณ แผ่นดินทองของไทย
เธอพอจะมองเห็นบ้างไหม?
ธรรมชาตินั้นแสนยิ่งใหญ่
มีดวงใจน้อยๆ ที่คอยดูแลซึ่งกันและกัน

    ความคิดของพวกเขาช่างยาว....ไกล....
ไม่มีอะไรสำคัญกว่าเสรี
มีอิสระ ที่จะเดินไปในทุกที่(ในป่า)
ขอเพียงแค่มีความใฝ่ฝัน

    แผ่นดินกว้างใหญ่ไพศาล
แต่ช้างไม่ต้องการเป็นเจ้าของ(ไม่หวงแหน)
ขอเพียงมีอาหารเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง
และได้ท่องเที่ยวไปใต้แสงอาทิตย์

    การเบียดเบียนมิใช่เป้าหมาย
ของดวงใจที่ไร้ความอำมหิต
ความเยือกเย็นและเป็นมิตร
เสมือนผลผลิตจากสรวงสวรรค์

    แบ่งปันกันบ้าง....ได้ไหม?
ป่าดงพงไพรของไทยนั้น
ยิ่งผ่านวารนานนับวัน
ยิ่งถูกทอนบั่นบุกรุกทำลาย(จากคน-จนแทบไม่เหลือ)

    ของขวัญจรรโลงโลกฤา คือความรัก
ของสัตว์น่ารักที่มีอยู่หลากหลาย
ธรรมชาติสร้างสรรพสิ่งงามพริ้งพราย
อย่าทำร้าย....ทำลาย....กลายเป็นธุลี

    มีป่าไม้ จึงจะมีชีวิต
อย่าคิดแค่เป็นเป้าหมายเพื่อไขว่คว้า(เป็นเจ้าของ)
การเกิดเป็นคนที่สร้างปัญหา(ให้โลก)
อับอายสัตว์ป่าที่อนุรักษ์(ธรรมชาติ)

    โลกนี้ไม่มีป่าเสื่อมโทรม(มีแต่ป่าที่ถูกคนทำลายเพื่อจับจอง)
เพียงลมและฝน ก็ดลบันดาล
ให้ป่างามบริสุทธิ์ดุจสรวงสวรรค์
ขอแค่คนนั้นอย่าก้าวก่าย

    ประโยชน์ของสาธารณะ
แม้จะไม่หวานรส....แต่สดศรี
ร่วมรักษาสมบัติส่วนรวมที่
หากสาบสูญแล้วจะไม่มีวันหวนคืน

๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น