วันพฤหัสบดีที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

คติโลก-คติธรรม : กลอนธรรมะ


คติโลก-คติธรรม กลอนธรรมะ


    คติโลก คติธรรม คือความต่าง.......................ทุกๆอย่าง วางไว้ ในเหตุ-ผล
คำทั้งหลาย ในบรรดา ประสาคน..................อาจสับสน ปนอักขระ ภาษาธรรม

    วิถีโลก วิถีธรรม มีความห่าง(ไกล)..................คนละหน คนละทาง ก้าวย่างล้ำ
แม้อยู่ร่วม โลกา;ประกอบกรรม....................ต่างเป้าหมาย ปลายจำ นำจิตใจ

    จึงมักเกิด ปัญหา ภาษาพูด...........................เพื่อดึงดูด ฤาดี พ้องนิสัย(จริต)
เข้าหูซ้าย ออกหูขวา ปรากฎไป...................ซาบซึ้งไซร้ ได้ยาก ลำบากเป็น

    พุทธบัญญัติ วินัย ไปปฏิบัติ...........................ต้องยืนหยัด "อาราธนา" ธรรมะเห็น
(พระ)จึงแสดง ธรรมได้ ให้ฟังเด่น................อย่าทำเล่น ทำลิง ยิ่งหย่อนยาน

    คำว่า"โลก" ความหมาย ไกลกว่า"หล้า"...........อาจหมายว่า "สังคม" คารมขาน
(หรือ)"ทัศนคติ,ค่านิยม,อุดมการณ์ฯลฯ"........ฟังผ่านๆ คร้านคิด ปิดปัญญา

    นิมนต์พระ แสดงธรรม ตามหลักสูตร(การเรียน)...พระจะพูด เรื่องอะไร ไม่ถือสา
ขอให้ฟัง แล้วตลก ขำโปกฮา......................จ่ายราคา ค่ากัณฑ์เทศน์ เสร็จพิธี

    พระ(มากมาย)มิได้ ทำตาม ธรรมวินัย................ทำตามใจ บริโภค โลกวิถี
บรรพชา หวังมาอยู่ ดีกินดี...........................บ่ได้มี ศรัทธา (แสวง)หานิพพาน

    จึงเห็นการ บวชพระ (ตาม)คติโลก..................เสมือนโรค ติดต่อ ก่อสัณฐาน
ทำร้ายธรรม (มะ)วินัย ให้อันตรธาน................ตามสันดาน อันทุจริต เป็นนิจเอยฯ

๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น