บุญคล้อยลอยคว้างกลางอากาศ : กลอนคติเตือนใจ

 

บุญคล้อยลอยคว้างกลางอากาศ : กลอนคติเตือนใจ

๏    สวนหย่อม ข้างบ้าน บันดาลสุข.................ทุกๆ เวลา สามารถเห็น

ดูแล งอกงาม ยามเช้า-เย็น........................จำเป็น อะไร ไป(สวน)สาธารณ์

๏    ไม่ค่อย เข้าใจ คนไปวัด(ไกลๆ).................(เพื่อ)ปฏิบัติ ธรรมะ อธิษฐาน

รับศีล รับพร ว่อนอาคาร.............................สวดมนต์ บนบาน มั่นบุญญา

๏    หากแต่ ชีวิต ประจำวัน.............................ดันไม่ เข้าใจ ในสาสนา(คำสอนพุทธองค์)

ทำตาม ชอบใจ ไม่นำพา............................ปล่อยกิเลส ตัณหา พาเป็นไป

๏    แนวคิด เข้าวัด ปรารถนาบุญ......................ประจักษ์ มักคุ้น (ในคน)เชื่อคุณไสย

(ร่วม)พิธีกรรม ทำทาง สร้างโชคชัย..............(เพิ่ม)ไม่ใช่ ลดตัณหา อุปาทาน

๏    (ความจริง)ทำบุญ ไม่ต้อง ข้องวัดวา............รักษา ศีลได้ แม้ในบ้าน

เริ่มต้น กุศลง่าย แค่ให้ทาน.........................อบรม กมลมาน ฝึกชาญชัย(ทุกหนแห่ง)

๏    (อุปมา)บุญคล้อย ลอยคว้าง กลางอากาศ.....ดวงฤดี ที่สะอาด สามารถไขว่-

คว้าเป็น ของตน จนชื่นใจ............................ที่ไหน ก็ได้ ในโลกา

๏    สำคัญ(คือ) ซื่อตรง ไม่หลงผิด...................ก้าวข้าม ความคิด เชื่อมิจฉา

ไสยศาสตร์ ขจัดสิ้น หมดจินดา.....................เมินค่า นิยม สังคมทราม

๏    อย่ามอบ หัวใจ ให้เขาหลอก......................เขาบอก อะไร ไม่กล้าถาม(เชื่อทุกอย่าง)

เห็นคน เขาทำ ก็ทำตาม..............................หมดความ เป็นคน กุศลครองฯ

๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙