ทำไมต้องไปวัด? : กลอนคติสอนใจ

ทำไมต้องไปวัด? : กลอนคติสอนใจ

๏    เข้าวัด อนาถจิต.............................นิมิตรไร้ ใน"พระสงฆ์"

                                      (พระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้า มี ๔ คู่ ๘ จำพวก)

หลากหลาม เห็นดำรง......................(บวชเพื่อ)จำนงเพี้ยง เลี้ยงชีวา(ของตน)

๏    (พระที่)เลวกว่า ฆราวาส...................ฤาสามารถ รักษ์ศาสนา(รักษาศาสนาพุทธ)?

เกลื่อนล้น ท้นวัดวา..........................เฉทตัณหา มิปรารมภ์(ไม่ต้องการตัดขาดกิเลสตัณหา)

๏    ทรัพย์-ยศ สรรเสริญฯลฯแส่...............คอยคิดแต่ สิสะสม(มีแต่ความอยากมีอยากได้)

จิตใจ คล้ายอาจม............................ลวงสังคม ว่าสมบูรณ์(ด้วยศีลและจรรยา)

๏    หลอกลวง โลกหากิน........................ทั่วแผ่นดิน ไม่สิ้นสูญ

เหิมเกริม แพร่(หลาย)เพิ่มพูน.............อาดูรจิต อนิจจา

๏    (ทุกวันนี้)พบพระ แต่ละคน..................เจอแต่คน ฉลชั่วช้า(พระดีๆไม่มีให้เสวนา )

คำพูด ดุจอาชญา-............................กรแก่กล้า ล่าเหยื่อปาน(ชวนบริจาคเงินทั้งปี-ทุกปี)

๏    เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้..........................เลศสาไถย ใฝ่หวงหาญ(ลาภ-ยศ-ตำแหน่งฯลฯ)

เรียกร้อง ผองชาวบ้าน........................(ทำ)บุญสุนทาน (เพื่อความ)สำราญ(ของ)ตน

๏    ทำไม ต้องไปวัด?..............................(ในเมื่อ)หลักปฏิบัติ เพื่อมรรคผล

วิถี อยู่ที่กระมล(อบรมจิตใจตน)............กุศลสร้าง สล้างใจ(ปฏิบัติได้ทุกสถานที่)

๏    เงินทอง ของหายาก...........................ต้องลำบาก กว่าจะ(หา)ได้

เก็บออม พร้อมกินใช้(ในครอบครัว)........(จง)อย่าให้วัด (ที่ซ่องสุม)อลัชชีฯ

๘ สิงหาคม ๒๕๖๘