วันเสาร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2556

ความดี แปลกพิกล ? : กลอนเจ็ด



ความดี แปลกพิกล ? : กลอนเจ็ด

    ราชพฤกษ์ ต้นนี้ แปลกพิกล........ออกดอก พิมล ปรนพรรษา
ทั้งที่ ปกติ ต้องมีนาฯ.....................เป็นหน้า ออกดอก สำรอกใบ

    แต่กลับ แตกใบ ขจายขจี...........แซมสี เหลืองสด ดอกโดดใส
มองจาก หน้าต่าง กระจ่างใจ...........ไฉไล ในอรุณ อุ่นฤดี

    เหมือนลอง มองโลก แสนวกวน...ผู้คน ฉลคิด ไม่ผิดผี
ละเลย ศีลธรรม คุณความดี.............สำราญ วิถี โลกียธรรม

    จนเป็น ปกติ โลกวิสัย................มือใคร ยื่นยาว แย่งสาวสำ(สำ=ไร้ระเบียบ)
ไม่คิด คำนึง ถึงศีลธรรม..................ตะกละ ตละตาม อำเภอใจ(ตละ=เช่น)

    แต่มี บางคน กุศลคิด.................พิจิตร พิจารณ์ พิศาลศรัย
ถือศีล ทินธรรม คำรนไท.................ธรรมา ธิปไตย เหนือใจตน

    ไม่เบียด เบียนใคร ให้ลำบาก.......ไม่อยาก ก่อกรรม ช่ำฉ้อฉล
ไม่ทิ้ง มโนธรรม ความเป็นคน...........ไม่ทน มนชั่ว มัวเมาทราม

    เมตตา ปราณี ปรียานท...............โป้ปด มดเท็จ ถ้อยเข็ดขาม(นท =ผู้บันลือ)
กุศล รักษา พยายาม.......................ละบาป หยาบกาม ทรามราคี

    พานแปลก แผกชาติ ประหลาดชน.....ชีวี พิกล พ้นโลกย์นี้
คลองธรรม์ ครรลอง ของคนดี............โดดเด่น เป็นศรี ปรีชาเอย ฯ

๑๗ สิงหาคม ๒๕๕๖

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น