กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันพุธที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

สื่อนอกมอง ‘ไทย’ คนป่วยแห่งเอเชีย ติดกับดัก GDP โตต่ำ 2% | Highlights กร...

วันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

เพื่อก้าวผ่านกาลเวลา : กาพย์ยานี๑๑

๏ ต้นองุ่น แตกยอดอ่อน...................สื่อสะท้อน ฤดูหนาว

(ใกล้)สิ้นสุด ดุจเรื่องราว.................เพื่อก้าวผ่าน กาลเวลา

๏ ใยต้อง มองย้อนหลัง....................เมื่อความหวัง อยู่ข้างหน้า

ฝึกหัด เฝ้าพัฒนา..........................เชิดชู(คุณ)ค่า ชีวาตน

๏ เคยยาก ลำบากพี.........................แต่บัดนี้ บ่มีผล(สิ้นสุดไปแล้ว)

เมื่อเรา ก้าวผ่านพ้น........................แยกแยะยล ปรนบทเรียน

๏ โลกนี้ ที่ตั้งอยู่..............................ไม่อุ้มชู ผู้ผัดเพี้ยน*

หนุนเอื้อ เพื่อพากเพียร....................เปลี่ยนแปลงให้ ไปพัฒนา

๏ (มี)หน้าที่=มีภาระ..........................คือทัศนะ แห่งปัญหา

(ทำให้ใจ)อ่อนเปลี้ย เสียเวลา............ไร้(ความ)อุตสาห์ หาจำเริญ

๏ ผู้ใคร่ ในสัจจะ...............................(พึง)ทอดธุระ คำสรรเสริญ(ยกยอ)

ที่มัก จักกล่าวเกิน(จริง)....................หลอกเพลิดเพลิน แบบ(เอาอก)เอาใจ

๏ กรรมเท็จ ที่เจตนา(ไม่สุจริต)............ย่อมไร้ค่า อย่าหลงใหล

สิ่งที่ มิจริงใจ(หลอกลวง)..................เสมอภัย ให้ระวัง

๏ เตือนตน (ถึงจะเป็น)คนฉลาด...........แม้ประมาท อาจพลาดพลั้ง

(คำ)สัจจา (อาจจะ)ไม่น่าฟัง...............(แต่)ประดุจดั่ง แสงสว่างเอยฯ

๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

*"ผัดเพี้ยน" หมายถึง การขอเลื่อนเวลาออกไปเรื่อยๆหรือการไม่ทำตามกำหนดเดิม จนผิดไปจากเดิม มักใช้ในความหมายเชิงลบ แสดงถึงความไม่รับผิดชอบในการทำงาน.

วันจันทร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

หนุ่มจีน “อัมพาตทั้งตัว” ใช้ หนึ่งนิ้วมือ-หนึ่งนิ้วเท้า คุม “ฟาร์มไฮเทค”...

โลกที่คนรักดีจึงมีหวัง : กลอนคติสอนใจ

๏ มวลดอกไม้ มิได้งาม เพราะคำกล่าว

อันดวงดาว หาได้สวย เพราะอวยศรี

บ่มีใคร ได้เด่น เป็นคนดี

เพียงเพราะมี ผู้เอ่ย คำเชยชม

๏ เหล่าบัณฑิต คอยคิดใคร่ ในสัจจะ

พัฒนะ มโนธรรม นำสุขสม

ส่วนไพร่พาล หมั่นประกอบ ชอบโสมม

อภิรมย์ สิ่งสาไถย ในกระมล

๏ หากแม้นเรา คือมัจฉา หามีปีก

ควรเว้นหลีก ปรารถนา คว้าเวหน

อยู่อาศัย ในคงคา อย่าดิ้นรน

ประพฤติตน(เหมือนนก) บนอากาศ ประหลาดปอง

๏ บ่ได้มี ศฤงคาร ปานคหบดี

ไม่ควรมี ความเห็นผิด คิดผยอง

ก่อหนี้สิน มากมาย เหนื่อยหน่ายนอง

ใส่แก้วแหวน เงินทอง อวดผองชน

๏ ทำสิ่งใด ใคร่อุดม สมสถานะ

คิดหยาบย่าง สร้างภาระ จะขัดสน

ทำเกินตัว=แส่ชั่วหา มาสู่ตน

ขาดเหตุผล ย่อมล้นเภท ภัยเวทนา

๏ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ เอาด้วยกล=คนทุจริต

ทำสิ่งผิด เป็นนิสัย ไร้กังขา

มือใครยาว ดึงสาวได้ ไม่นำพา

กฎระเบียบ กติกา หาฝังใจ

๏ สังคมที่ ขาดศีลธรรม ชวนกำสรด

คนคิดคด มดเท็จ เจตสาไถย

ขืนคบหา สมาคม⮕อุดมภัย

รู้แค่หน้า หารู้ใจ ไร้คุณธรรม

๏ (เพียง)โลกที่คน รักดี จึงมีหวัง

จะยับยั้ง ทุกข์เสริม มิเติมซ้ำ

สารพัน ปัญหา โถมระกำ

ก็เพราะคน บ่สนคำ ธรรมะเอยฯ

๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

หมู่๕ อาหาร.............................บันดาล ขันแข็ง

(ทานแค่)อย่างหนึ่ง อย่างใด........จะไร้ เรี่ยวแรง

โรคภัย ใกล้แกล้ง......................แหล่งทุกข์ ทรมาน

๏ ............................................การมี ชีวิต

อุตสา หะคิด..............................ทิศทาง สร้างศานติ์

ศีลธรรม์ จรรยา...........................วิชา(ความรู้) สมาทาน

กุศล ดลดาล..............................กล้าหาญ ชาญชัย

๏ .............................................ถือความ ถูกต้อง

เด็ดเดี่ยว เกี่ยวข้อง......................มิต้อง หวั่นไหว

ขจัดความ โง่เขลา.......................บ่เอา แต่ใจ

กิจกรรม ทำอะไร.........................ไม่ออก นอก(ลู่นอก)ทาง

๏ .............................................วิชา อาชีวะ

(แค่) ๑ ไม่ พอละ.........................(ตาม)สถานะ ยุคสมัย

ทำงาน หาเงิน.............................ส่วนเกิน เหลือใช้

เก็บออม พร้อมใคร่.......................ไขว่ขาน การลงทุน

๏ ..............................................ธรรมะ มิต่าง

แค่คอย ปล่อยวาง.........................ทุกข์สร่าง หวังสุญ(ว่างเปล่า)

เท่านั้น ไม่พอ...............................หากบ่ ทำบุญ

เท่าไร้ เสบียงตุน...........................เจือจุน (อนาคต)ต่อไป

๏ ..............................................จึงต้อง ตรองตรึก

หลักธรรม(หลากหลาย) สำนึก..........ฝึกฝน กมลใฝ่

ทนทำ (ให้)ชำนาญ........................ประสาน เป็นนิสัย

ชีวา จะได้....................................ไร้ทุกข์ สถาพรฯ

๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันพุธที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

สื่อนอกมอง ‘ไทย’ คนป่วยแห่งเอเชีย ติดกับดัก GDP โตต่ำ 2% | Highlights กร...

วันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

เพื่อก้าวผ่านกาลเวลา : กาพย์ยานี๑๑

วันจันทร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

หนุ่มจีน “อัมพาตทั้งตัว” ใช้ หนึ่งนิ้วมือ-หนึ่งนิ้วเท้า คุม “ฟาร์มไฮเทค”...

โลกที่คนรักดีจึงมีหวัง : กลอนคติสอนใจ

วันอาทิตย์ที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

"หนาวสุดท้าย" มาไวไปไว กรมอุตุฯ เตือนมรสุมแรงปั่นป่วนอีกระลอก | TNN ข่าว...

สหรัฐฯ "ไข้หวัดใหญ่" ระบาดหนัก ติดเชื้อแล้วกว่า 20 ล้านคน l TNN ข่าวเช้า...

ความจำเป็นที่หลากหลาย : กาพย์สุรางคนางค์๒๘