ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

ยินดีต้อนรับอาคันตุกะทุกท่าน
ขอขอบคุณที่กรุณาแวะเวียนมาเยี่ยมชม หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ท่านจะได้รับสิ่งที่ท่านประสงค์
ผลงานเหล่านี้ ผู้เขียนเรียบเรียงขึ้นทำเป็นบันทึกความจำและอบรมจิตใจตนเอง ผู้เขียนหาได้มีความเป็นอริยะแต่อย่างใดไม่
( เดิมที แต่งเฉพาะกลอนธรรมะ จึงใช้นามปากกาว่า avijjapikkhu ที่จริงต้องพิมพ์ว่า avijjabhikkhu แต่ตอนสมัครสร้างเว็ป เกิดทำพลาด เข้าไปใช้ชื่อนั้นไม่ได้ ต้องสร้างเว็ปใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน )
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด
ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า โดยไม่คิดมูลค่า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ทุกๆท่านเทอญ
ขออภัยถ้าเห็นโฆษณาที่น่ารำคาญ เป็นการดำเนินการของ Blogger เอง
ผมไม่มีต้องการและไม่ได้รับประโยชน์อะไร ผมสร้างเว็ปนี้เพื่อการกุศล ไม่ใช่เพื่อหารายได้

วันจันทร์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

ไม้เท้าของผู้เฒ่า ดีกว่าลูกเต้าอกตัญญู : กาพย์ยานี ๑๑




ไม้เท้าของผู้เฒ่า ดีกว่าลูกเต้าอกตัญญู : กาพย์ยานี ๑๑

    แต่อ้อน ตอนแต่ออก................ไม่ต้องบอก ดอกต้องรู้
ใครเล่า เฝ้าอุ้มชู..........................ดูแลเรา เอาใส่ใจ

    อ้อมกอด อันอบอุ่น...................นุ่มละมุน การุณไหม ?
หิว..หา อาหารให้.........................ปกป้องภัย มิให้พาน

    อาบน้ำ ทำสะอาด.....................ปูเสื่อสาด ปัดกวาดบ้าน
เพื่อเรา เร่าเล่นคลาน......................สำราญใจ ในชีวี

    ป้อนข้าว ปัดเป่าเข็ญ..................เป็นเพื่อนเล่น เป็นเพื่อนลี้(ลี้=หลบซ่อน)
เป็นครู เป็นผู้ที่..............................สอนสั่งมี สติปัญญา

    มีใคร จริงใจเข้า ?......................ในโลกเท่า ให้เจ้าหา
มีไหม ในนภา ?..............................เทวดา เทียมค่าดู

    คอยรุน หนุนให้เรา......................มิหมองเศร้า ก้าวหน้าสู้
นำแนะ และชมชู.............................ให้เรียนรู้ มุจำเริญ

    เมื่อท่าน สังขารเฒ่า.....................เมื่อนั้นเรา ไม่ห่างเหิน
สุขพา ชีวาเพลิน..............................เผชิญสัจจ์ ยามปัจฉิม

    เป็นธรรม ของคนที่.......................เป็นคนดี ปรีดิ์เปรมปริ่ม
เป็นธรรม อำไพพิมพ์.........................เป็นประเสริฐ พริ้มเพริศดู

    " ไม้เท้า ของผู้เฒ่า.......................ดีกว่าลูกเต้า อกตัญญู "
ยังคง ดำรงคู่....................................พสุธา ตลอดกาล ฯ

๕ พฤษภาคม ๒๕๕๖

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น